Σήμερα όλοι μιλάνε για αγάπη, ειρήνη και ομόνοια

 

Κάποτε τον επισκέφθηκαν δύο Καθολικοί, ο ένας δημοσιογράφος και ο άλλος γραμματέας στο Βατικάνο, και του ζήτησαν να πουν μαζί το «Πάτερ ημών».

 – Για να πούμε μαζί το «Πάτερ ημών», του απάντησε, πρέπει να συμφωνούμε και στο δόγμα, αλλά «μεταξύ ημών και υμών χάσμα μέγα εστί».

– Καλά, του είπε ο ένας, μόνον οι Ορθόδοξοι θα σωθούν; Ο Θεός είναι με όλον τον κόσμο.

– Ναι, ο Θεός είναι με όλον τον κόσμο, απάντησε ο Όσιος, αλλά εσύ μπορείς να μου πης πόσος κόσμος είναι με τον Θεό;

– Να δείξουμε αγάπη, του είπαν μετά.

– Και η αμαρτία έγινε μόδα, είπε ο Όσιος.

– Και αυτό μέσα στην αγάπη είναι, του απάντησαν.

– Σήμερα όλοι μιλάνε για αγάπη, ειρήνη και ομόνοια, τους είπε στο τέλος, αλλά όλοι αυτοί είναι διχασμένοι και με τον εαυτό τους και με τους άλλους· γι’ αυτό ετοιμάζουν όλο και μεγαλύτερες βόμβες.

 

Ο Άγιος Παΐσιος, ο Αγιορείτης, Ιερόν Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος»

 

-Ό καθολικισμός είναι πίστη μη χριστιανική... Ό καθολικισμός της Ρώμης είναι χειρότερος από τον αθεϊσμό... Ό αθεϊσμός κηρύττει μονάχα το μηδέν, ό καθολικισμός, όμως προχωρεί πιο πέρα ακόμα κηρύττει ένα διαστρεβλωμένο Χριστό, ένα Χριστό αντίθετο του Χρίστου. Κηρύττει τον Αντίχριστο.

 

Φίοντορ Ντοστογιέφσκι- Από το βιβλίο «Ό ηλίθιος»

Όλοι πίσω, γυρίστε πίσω, πλανηθήκαμε

Μπορεί όμως, με το σχέδιο του Θεού, να έρθει, να έρθει ώστε οι άνθρωποι να αποκτήσουν μία επίγνωση, να ιδούνε το χάος ολόφωτο, ολοζώντανο μπροστά τους, να πούνε:

Έεε! Πέφτουμε στο χάος, χανόμαστε.

Όλοι πίσω, όλοι πίσω, γυρίστε πίσω, πλανηθήκαμε. Και να έρθουνε πάλι στο δρόμο του Θεού και να λάμψει η Ορθόδοξος πίστις. Αυτό εμείς επιδιώκομε και έτσι θέλομε τα πράγματα σιγά σιγά να γίνουνε με τη Χάρη του Θεού.

Ο Θεός εργάζεται μυστικά.

Δεν θέλει να επηρεάσει του ανθρώπου την ελευθερία. Τα φέρνει έτσι και σιγά-σιγά, σιγά σιγά πάει ο άνθρωπος εκεί που πρέπει.

 

Άγιος Πορφύριος

 

2 Δεκεμβρίου, Μνήμη Αγίου Πορφυρίου

Και βίντεο με το άγιο!!

Πηγή:http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2020/03/blog-post_845.html

Περί ελευθερίας

 

Καθένας κάνει κάτι πολύ περισσότερο όταν είναι ελεύθερος, παρά όταν εξαναγκάζεται. Και ο Θεός δεν εξαναγκάζει τους ανθρώπους όταν δεν θέλουν, αλλά τους έλκει όταν θέλουν.

 

Ιερός Χρυσόστομος

Ο Θεός δεν μας εγκαταλείπει

 Στὴν κατάσταση ποὺ εἶναι σήμερα οἱ ἄνθρωποι, ὅ,τι τούς λέει ὁ λογισμός κάνουν. Ἄλλοι εἶναι μὲ χάπια, ἄλλοι παίρνουν ναρκωτικά... Κάθε τόσο τρεῖς-τέσσερις ξεκινοῦν νὰ κάνουν μία καινούργια θρησκεία. Ἀνάλογα, λίγα γίνονται, ἐγκλήματα, δυστυχήματα κ.λπ. Βοηθάει ὁ Θεός. Ἦρθε ἕνας στὸ Καλύβι καὶ μοῦ λέει: «Ἔχεις καμμιά κιθάρα;». Πίνει χασίς, ἔχει ὄρεξη νὰ μιλάη – δὲν σὲ ρωτάει ἄν ἔχης ἐσύ ὄρεξη – θέλει καὶ μία κιθάρα!! Ἄλλοι βαρέθηκαν τὴν ζωή τους καὶ θέλουν νὰ αὐτοκτονήσουν ἤ νὰ κάνουν κανένα κακό, γιὰ νὰ γίνη σαματάς. Δὲν εἶναι ὅτι τούς περνάει αὐτὸ σάν βλάσφημος λογισμός καὶ τὸν διώχνουν. Βαρέθηκαν τὴν ζωή τους καὶ δὲν ξέρουν τί νὰ κάνουν. Μοῦ εἶπε ἕνας: «Θέλω νὰ μὲ γράψουν οἱ ἐφημερίδες ὅτι εἶμαι ἤρωας». Οἱ ἄλλοι χρησιμοποιοῦν μερικούς τέτοιους καὶ κάνουν τὴν δουλειά τους. Πάλι καλά, ἀνάλογα, λίγα γίνονται.

Τὸ καλό εἶναι ποὺ δὲν μᾶς ἐγκαταλείπει ὁ Θεός. Ὁ Καλός Θεὸς τὸν σημερινό κόσμο τὸν φυλάει μὲ τὰ δύο Του χέρια, παλιότερα μόνο μὲ τὸ ἕνα. Σήμερα, μέσα στούς τόσους κινδύνους ποὺ ζῆ ὁ ἄνθρωπος, ὁ Θεὸς τὸν φυλάει ὅπως ἡ μάνα τὸ μικρό τὸ παιδί, ὅταν ἀρχίζη νὰ περπατάη. Τώρα μᾶς βοηθοῦν πιὸ πολύ ὁ Χριστός, ἡ Παναγία, οἱ Ἅγιοι, ἀλλὰ δὲν τὸ καταλαβαίνουμε. Ποῦ θὰ ἦταν ὁ κόσμος, ἄν δὲν βοηθοῦσαν!... Τὸ μεγαλύτερο ποσοστό τῶν ἀνθρώπων παίρνει χάπια καὶ εἶναι σὲ μία κατάσταση... Ἄλλος μεθυσμένος, ἄλλος ἀπογοητευμένος, ἄλλος ζαλισμένος. Ἄλλος ἀπὸ τούς πόνους ξενυχτισμένος. Ὅλοι αὐτοί βλέπεις νὰ δοηγοῦν αὐτοκίνητα, μοτοσυκλέτες, νὰ κάνουν ἐπικίνδυνες δουλειές, νὰ χειρίζωνται ἐπικίνδυνα μηχανήματα. Εἶναι ὅλοι αὐτοί σὲ κατάσταση νὰ ὁδηγοῦν; Μποροῦσε νὰ εἶχε σακατευθῆ ὁ κόσμος.

 

Πῶς μᾶς φυλάει ὁ Θεὸς καὶ δὲν τὸ καταλαβαίνουμε!

Άγιος Παΐσιος- Λόγοι Α΄, Με πόνο και αγάπη 

Περί παιδείας

Στην εκπαίδευση είναι πάρα πολύ επικίνδυνο, να δίνουμε προσοχή μόνο στην ανάπτυξη της διάνοιας και στη γνώση και να αγνοούμε την καρδιά. Πάνω από όλα πρέπει να προσέξουμε την καρδιά, γιατί καρδιά ίσον ζωή, αλλά ζωή που την έχει φθείρει η αμαρτία. Πρέπει οπωσδήποτε να καθαρίσουμε την πηγή αυτή της ζωής, να ανάψουμε εκεί την φλόγα της αγνής ζωής, ώστε να ζεσταθεί χωρίς να καεί. Πρέπει να ελέγχουμε δια βίου, όλες τις σκέψεις, τις επιθυμίες και τις ροπές μας. Η κοινωνία είναι διεφθαρμένη, ακριβώς επειδή δεν έχει Χριστιανική παιδεία.

 

Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

Ο μόνος φιλανθρωπος

 

Το χειρότερο πράγμα για τούς ανθρώπους είναι ό θάνατος: το να γίνω λάσπη, να μεταβληθώ σε σκουλήκια, σε πηλό! Αξίζει τάχα να είναι κανείς άνθρωπος;

Γιατί να σε αγαπήσω, Θεέ μου, αφού αύριο θα μεταβληθώ σε σκουλήκια και πηλό; Να, όμως, πού ό Κύριος Ιησούς Χριστός σε σώζει από τον θάνατο διά της Αναστάσεως Του, εξασφαλίζει την αιώνιο ζωή για την ψυχή σου και το σώμα, όταν εκείνο θα αναστηθεί λαμπερό και θα ενωθεί με την ψυχή. Γι' αυτό και ό Κύριος Ιησούς έχει το δικαίωμα να αποκαλείται ό Μόνος Φιλάνθρωπος, ό μόνος από κατασκευής κόσμου μέχρι της Φοβέρας Κρίσεως. Μονάχα εκείνος πού νίκησε τον θάνατο είναι ό Μόνος Φιλάνθρωπος και όλα τα άλλα είναι άπλες φλυαρίες. Και οι κουλτούρες, οι πολιτισμοί, οι επιστήμες και οι τέχνες;

- Τί αστεία πράγματα! Μα τί να την κάνω την τεχνολογία και την επιστήμη όταν με μεταβάλουν σε σκουλήκια και λάσπη; Εκείνος είναι ό μόνος φιλάνθρωπος, αυτός πού με ελευθερώνει από την αμαρτία, τον θάνατο και τον διάβολο. Γιατί ό διάβολος είναι ό εφευρέτης της αμαρτίας και μαζί μ' αυτήν και του κακού.

 

Άγιος Ιουστίνος Ποποβιτς

Σταυρός ή ψωμί;

 

Θα βάλουν μπροστά σας τον Σταυρό και το ψωμί και θα σας πουν "Διαλέξτε!".*

Εάν η πιο πάνω φράση δεν μας θυμίζει όλα αυτά τα παρανοϊκά που βιώνουμε στην εποχή μας τότε είμαστε βαθιά νυχτωμένοι. Εάν όμως δεν έχουμε σχέση με τον Σταυρό πώς θα τον επιλέξουμε; Εάν πνευματικά είμαστε αδιάφοροι, η Εκκλησία και ο Χριστός μας είναι άγνωστοι πώς θα αντικρίσουμε, πώς θ' αντιληφθούμε τα σημεία των καιρών;

Και θα ρωτήσεις τι είναι ο Σταυρός και τι το ψωμί; Ο Σταυρός είναι "η τεθλιμμένη οδός" (Μάτθ.7,14), η στενή, η δύσκολη, η ανηφορική. Είναι το θέλημα του Θεού στη ζωή μας. Η ομολογία σε καιρούς αποστασίας. Η ελευθερία σε ημέρες δικτατορίας. Ο χλευασμός του κόσμου, οι ειρωνείες, οι ευτελείς χαρακτηρισμοί, οι κοινωνικοί εμπαιγμοί, οι κάθε είδους αποκλεισμοί. Σταυρός είναι να κρατάς την πίστη σου, να υπομένεις, να αντέχεις, να ελπίζεις και να περιμένεις με εμπιστοσύνη τον Θεό. Είναι η θυσία του εγώ για να συναντήσεις τον Χριστό.

Εκείνος που κρατάει στη ψυχή του τον Σταυρό δεν κοιτάζει απλά, μα βλέπει διεισδυτικά, βαθιά. Με μάτια αλλιώτικα, πνευματικά. Βλέπει την ουσία, μυστικά αναγνωρίζει με τη δύναμη του πνεύματος αυτό που οι πολλοί δεν μπορούν να δουν.

Και το ψωμί; Το ψωμί είναι ο κόσμος, οι ευκολίες, τα προνόμια. Η αναίμακτη πορεία , η πλατιά οδός που οδηγεί στην απώλεια. Είναι το βόλεμα, η συνθηκολόγηση στον βιασμό της ψυχής για λίγη ψεύτικη ασφάλεια και τροφή. Είναι το ρίζωμα εδώ στη γη, η σιωπή μπροστά στην αδικία, ο φιλοτομαρισμός. Το να είσαι εσύ καλά και ο διπλανός σου να πεθαίνει, να βασανίζεται κι εσύ ν' αδιαφορείς. Ψωμί είναι να συμβαδίζεις με το σύστημα, όσο απάνθρωπο κι αν γίνεται, να τα έχεις καλά με τους κοσμικούς άρχοντες. Να ξεπουλάς έτσι ανερυθρίαστα την αξιοπρέπεια σου και την ελευθερία σου για μερικά ψίχουλα. Ψωμί είναι το χρήμα που υποδουλώνει και δημιουργεί την ψευδαίσθηση της αυτάρκειας. Είναι η πνοή, δίχως ζωή.

Άρα λοιπόν όσο κι αν δεν το θέλουμε ή πολλές φορές πλήρως το αγνοούμε οι μέρες μας είναι αποκαλυπτικές και θα πρέπει να επιλέξουμε. Σταυρός ή ψωμί;

 

© Αλέξης Αλεξάνδρου 25/11/21

* Προφητικός λόγος Αγίας Ματρώνας της αόμματης