Γιορτάστε όπως γιορτάζανε οι πατεράδες σας

Αδέρφια μου. Φυλάξτε τα ελληνικά συνήθειά μας, γιορτάστε όπως γιορτάζανε οι πατεράδες σας, και μη ξεγιελιώσαστε με τα ξένα κι άνοστα πυροτεχνήματα.

Οι δικές μας οι γιορτές αδελφώνουν τους ανθρώπους, τους ενώνει η αγάπη του Χριστού. Μην κάνετε επιδείξεις. «Ευφράνθητε εορτάζοντες».

Ακούστε τι λένε τα παιδάκια που λένε τα κάλαντα:

«Και βάλετε τα ρούχα σας, εύμορφα ενδυθήτε, στην εκκλησίαν τρέξετε με προθυμίαν μπήτε, ν’ακούσετε με προσοχήν όλην την υμνωδίαν και με πολλήν ευλάβειαν την Θείαν Λειτουργίαν.

Και πάλιν σαν γυρίσετε εις το αρχοντικόν σας, ευθύς τραπέζι στρώσετε, βάλτε το φαγητόν σας. Και τον σταυρό σας κάνετε, γευθήτε, ευφρανθήτε. Δώστε και κανενός φτωχού όστις να υστερήται».

Αθάνατη ελληνική φυλή! Φτωχή μα αρχοντομαθημένη, βασανισμένη, μα χαρούμενη και καλόκαρδη περισσότερο από τους ευτυχισμένους της γης, που τους μαράζωσε η καλοπέραση.

Ναι, αδερφοί μου Έλληνες, χαίρετε μαζί με κείνους που χαίρουνται και κλαίτε μαζί με κείνους που κλαίνε. Αυτή είναι η παραγγελία του Χριστού, και σ’ αυτή μονάχα θα βρήτε ανακούφιση.

Δίνετε στους άλλους απ’ ότι έχετε. Το παραπάνω απ’ ότι έχει κανένας ανάγκη, το κλέβει από τον άλλον. «Μακάριον το διδόναι μάλλον, ή λαμβάνειν».

 

Από το  βιβλίο του Κόντογλου: «Χριστού Γέννησις. Το φοβερόν Μυστήριον» (εκδ. Αρμός, σελ 14).

Η σύνθεση αυτής της ζωής

Αυτή τη ζωή δεν θα μπορούσαμε να την φανταστούμε χωρίς τρία πράγματα: Την ευτυχία, τη δυστυχία και το θάνατο. Κάτι από την ευτυχία, λίγο από τη δυστυχία και ο θάνατος καθιστούν δυνατή αυτή τη ζωή.

Η ηθική χημεία αυτού του κόσμου είναι ακόμα πιο παράξενη από τη φυσική χημεία.

Η ευτυχία είναι δώρο Θεού, η δυστυχία επιτρέπεται με την άδεια του Θεού, ενώ ο θάνατος είναι η νίκη του Θεού.

Η συνεχής ευτυχία χωρίς την προσθήκη της δυστυχίας, θα γινόταν άχρωμη και βαρετή. Η συνεχής δυστυχία χωρίς τον θάνατο, θα έκανε αυτή τη ζωή κόλαση χωρίς έξοδο. Στην ευτυχία οι άνθρωποι δεν θέλουν ή θέλουν να θυμηθούν τον Θεό, στη δυστυχία θέλουν ή δεν θέλουν να θυμηθούν τον Θεό, ενώ στον θάνατο αναγκάζονται να θυμηθούν τον Θεό.

 

(Στοχασμοί περί καλού και κακού, Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς, σελ. 35).

 

Πηγή: https://www.sostis.gr/blog/item/2393-synthesi-zois-velimirovits

Το μεγάλο Νοσοκομείο

Οι Πατέρες λένε πως η Εκκλησία είναι ένα μεγάλο Νοσοκομείο που εφημερεύει σε εικοσιτετράωρη βάση, εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια. Ένα Νοσοκομείο που εφημερεύει για όλους. Για ασφαλισμένους και ανασφάλιστους.Για πλούσιους και για άπορους. Για επώνυμους και ανώνυμουςκαι περιθωριακούς ανθρώπους.

Ένα μεγάλο Νοσοκομείο στο οποίο αντιμετωπίζεται κάθε νόσημα οσο βαθύ, όσο λοιμώδες και όσο θανατηφόρο και αν είναι. Ένα μεγάλο Νοσοκομείο στο οποίο μπαίνεις άρρωστος και βγαίνεις υγιής, όπως η αιμορροούσα. Μπαίνεις διώκτης και βγαίνεις Απόστολος,όπως ο Παύλος. Μπαίνεις αμαρτωλός και βγαίνεις άγιος,όπως η αγία Μαρία η Αιγυπτία. Μπαίνεις λύκος και βγαίνεις αρνί,όπως ο άγιος Μωυσής ο Αιθίοπας. Μπαίνεις πτώμα εν αποσυνθέσει και ανίστασαι τετραήμερος,όπως ο Λάζαρος!

Γιατί στην Εκκλησία δεν υπάρχει θάνατος. Δεν υπάρχουν νεκροί. Η Εκκλησία είναι η χώρα των Ζώντων όπου υπάρχει Ζωή και περίσσεια Ζωής,δηλαδή ο Χριστός! Οι Πατέρες λένε πως η Εκκλησία αιώνες τώρα,δίνει τα ίδια πανίσχυρα φάρμακα:τις εντολές του Χριστού! Η Εκκλησία αιώνες τώρα, εκδίδειτο ίδιο ιατρικό ανακοινωθέν που εξέδωσε η Παναγία στην Κανά:«ό,τι αν λέγη υμίν, ποιήσατε». Ό,τι μας λέει ο Χριστός, να το κάνουμε.  Άραγε, ό,τι μας λέει ο Χριστός, το κάνουμε; Κι αν δεν το κάνουμε, άραγε κλαίμε;

 

Πηγή: Μαρίας Μουρζά,  Αντίδωρο, εκδ. Άθως

Η φύση διδάσκει την Ανάσταση

Όπως βλέπεις, εἶναι χειμωνιάτικος ὁ καιρός. Τώρα τά δέντρα στέκονται σάν νεκρά. Ποῦ εἶναι τώρα τά φύλλα τῆς συκιᾶς; Ποῦ εἶναι τά ἀμπελοστάφυλλα; ᾿Αλλά αὐτά τό χειμώνα εἶναι νεκρά, τήν ἄνοιξη ἔχουν βλαστάρια κι ὅταν ἔρθει ὁ κατάλληλος καιρός, τότε ξαναζωοποιοῦνται, σάν νά σηκώνονται νεκροί ἀπό τούς τάφους. ᾿

Επειδή λοιπόν ὁ Θεός γνωρίζει τήν ἀπιστία σου, κάθε χρόνο ἀναπαρασταίνει μ᾿ αὐτά τά ὁρατά πράγματα, τήν ἀνάσταση. ῞Ωστε βλέποντας ἐσύ αὐτά πού συμβαίνουν στά ἄψυχα πράγματα, νά πιστέψεις ὅτι τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ τά ἔμψυχα καί λογικά δημιουργήματά Του. Κι ἀκόμα, οἱ μύγες καί οἱ μέλισσες πέφτουν πολλές φορές στό νερό καί πνίγονται καί μετά ἀπό λίγο ξαναζωντανεύουν.

῾Υπάρχουν καί μερικά εἴδη μικρῶν ζώων, τρωκτικῶν, πού λέγονται Μυοξοί καί πέφτουν σέ χειμερία νάρκη ὅλο τό χειμώνα καί μόλις ἔρθει τό καλοκαίρι ξανακινοῦνται καί ξαναζοῦν —βλέπεις ἀναγκάζομαι νά σοῦ φέρνω παραδείγματα ἀνάλογα μέ τά δικά σου μέτρα, γιά νά σέ βοηθήσω νά σκεφθεῖς. ᾿Εκεῖνος πού δίνει τή ζωή στά ἄλογα καί σχεδόν νεκρά ζῶα, Αὐτός δέν ἔχει τή δύναμη νά χαρίσει τή ζωή, κάνοντας ὑπέρβαση στούς νόμους τῆς φύσεως, γιά χάρη μας, ἀφοῦ γιά μᾶς τά δημιούργησε ὅλα αὐτά;

 

Από το βιβλίο «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων»

Αν είσαι ταπεινός, η ειρήνη του Θεού θα σκεπάσει την καρδιά σου

Καθετί πού μᾶς ἔρχεται εἶναι μία ἄσκηση γιά νά δοκιμαστοῦμε καί νά μπορέσουμε νά πᾶμε στήν ἑπόμενη τάξη. Ἄν δέν τήν περάσεις τήν ἄσκηση, μένεις στήν ἴδια τάξη, ὅπως καί στό σχολεῖο. Εἶναι σάν νά μένεις μετεξεταστέος μέχρι νά μάθεις τό μάθημα.

Τό μάθημα εἶναι ἀκριβῶς αὐτό: Νά φορτωθεῖς τό σφάλμα ἐπάνω σου καί νά μήν κατηγορήσεις κανέναν. Νά ὑπομείνεις καί νά προσευχηθεῖς καί τότε ὁ Θεός θά σοῦ διώξει τόν πειρασμό.

«Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος εἶπε: ‘Ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ, πού ξεπερνάει κάθε ἀνθρώπινο νοῦ, θά φρουρήσει τήν καρδιά σας’» (Φιλ. 4,7). Ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ θά φρουρήσει τίς καρδιές σας.

– Πῶς θά ἔχεις εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ὅταν κατηγορεῖς τούς ἄλλους καί λές φταίει ὁ ἕνας κι ὁ ἄλλος; Ποτέ δέν πρόκειται νά ἔχεις εἰρήνη. Δέκα ὧρες τήν ἡμέρα νά κάνεις προσευχή, δέν θά ἔχεις εἰρήνη, ἐπειδή κατηγορεῖς τούς ἄλλους καί νομίζεις ὅτι εὐθύνονται πού νιώθεις χάλια! Δέν μπορεῖς νά γίνεις χάλια, ὅλος ὁ κόσμος νά πέσει ἐπάνω σου. Ἄν εἶσαι ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, δέ γίνεσαι ποτέ χάλια. Χάλια γίνεσαι, ὅταν ἐσύ κατηγορεῖς τούς ἄλλους καί λές ὅτι φταῖνε οἱ ἄλλοι.

Ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ, πού θά ἔχεις ὅταν θά εἶσαι ταπεινός, αὐτή θά φρουρήσει τήν καρδιά σου. Μετά δέν μπορεῖ νά σέ πειράξει κανένας καί τίποτα.

 

π. Σάββας Αγιορείτης

Εμπειρία, όχι στοχαστική διδασκαλία

 Oι Ορθόδοξοι θεολόγοι, που έχουν προσωπική πείρα του Θεού, έχουν πάντοτε την ίδια θεολογία, δεν την αλλάζουν, όπως το κάνουν οι φιλόσοφοι...Οι φιλοσοφούντες αλλάζουν την παράδοση, εξ αιτίας λογικών σχημάτων που κάνουν, έχουν πιο πολύ εμπιστοσύνη στην λογική τους, παρά στην εμπειρία των θεουμένων, συλλαμβάνουν κάτι με την λογική τους, και ταυτίζουν αυτό με την πραγματικότητα περί Θεού. Όλες οι αιρέσεις προέρχονται από τέτοια εσφαλμένη βάση...

Οι θεούμενοι, όσοι μετέχουν της φωτιστικής και θεοποιού ενέργειας του Θεού, έχουν κοινή εμπειρία για το ότι ο Θεός επικοινωνεί με τον κόσμο με τις άκτιστες ενέργειές Του. Αυτό είναι θέμα εμπειρίας και όχι στοχαστική και φανταστική διδασκαλία...

 

π. Ιωάννης Ρωμανίδης, ''Εμπειρική Δογματική''

Ο σταυρός της υπομονής

Ποιός τραυματισμένος θεράπευσε ποτέ την πληγή του χωρίς υπομονή στον πόνο και στα θεραπευτικά μέσα του γιατρού;

Ποιός μπορεί να ακολουθήσει πίσω από τον Χριστό χωρίς να σηκώσει στους ώμους τον σταυρό της υπομονής;

Κανένας.

Όλοι όσοι Τον ακολούθησαν και Τον ακολουθούν ήταν και είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν με υπομονή, τις δοκιμασίες που οπωσδήποτε θα τους βρουν.

 

Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

Πηγή: https://proskynitis.blogspot.com/2018/05/blog-post_76.html