ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Το έργο αυτό το έχω ξαναδεί,
το έχω ζήσει κι εγώ πολλά χρόνια.

Όλη αυτή η πορεία προς το Πάσχα
να με αφήνει αδιάφορο,
κάπου μέσα στην καρδιά μου
ακόμα και να με ενοχλεί.
Να παρακαλώ από μέσα μου
να περάσει να ησυχάσουμε.

Τι να νιώσω,τι να βιώσω
αφού δεν περιμένω τίποτα,
αφού δεν προετοιμάζομαι
γι'αυτό το υπέρτατο γεγονος
ολόκληρου του ανθρώπινου γένους;

Λίγα βαμμένα κόκκινα αυγά,
αρνίσια σούβλα,τσουρέκια,
στολισμένες λαμπάδες,
τραπέζια οικογενειακά
και λίγα λεπτά στην Εκκλησιά
απλά δεν με γεμίζουν,
δεν μου λένε κάτι.

Αυτά μέχρι πριν από λίγα χρόνια.
Σήμερα σιγά σιγά καταλαβαίνω
πως αν δεν περιμένεις,
αν δεν προσμένεις,
αν δεν πεινά και δεν διψά
το κορμί και η ψυχή σου
την Ανάσταση
δεν μπορείς να χαρείς.

Μόνο που η Ανάσταση
έρχεται πάντα μέσα από το δρόμο
της Σταύρωσης.
Της νηστείας,της συγχώρεσης,
της προσευχής,της ησυχίας,
των καρφιών και της προδοσίας.

Να το θυμάσαι...

Αλέξης Αλεξάνδρου 15/3/19

ΤΟ ΨΑΡΕΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Κακά τα ψέματα...
Στη χαρά,την ευμάρεια,
την ασυννέφιαστη ζωή της άνεσης
και της τρυφής,
σπάνια να ποθήσουμε το Θεό,
απίθανο ν'αναζητήσουμε ουρανό.

Εγκλωβισμένοι σε μια εικονική αυτάρκεια,
αδυνατούμε να αισθανθούμε
κάτι πέρα από τα βλεπόμενα.

Έρχεται όμως αναπόφευκτα και η ώρα
της συντριβής των ψευδαισθήσεων.
Η ώρα της αδυναμίας,
του επώδυνου σταυρού,
της εντός μας σκοτεινής φυλακής,
της αιμορροούσας πληγής,
της βουβής κραυγής.

Έρχεται η στιγμή της ανείπωτης αρρώστιας
που όζει θάνατο,
η απρόσμενη προδοσία
και η ασήκωτη απουσία.

Και τότε εκεί που δεν το περιμένεις
ένα θαύμα μυστικά επιτελείται.
Ο πόνος γίνεται σπόρος.
Της πίστης και της ελπίδας,
της αυγής και της Ανάστασης.

Κάπου εκεί στο σκοτεινό,
παγωμένο άδη μας,
στην ανεπάρκεια της δικής μας ανάσας,
στις ανήλιαγες ημέρες των δακρύων
και το ναυάγιο των ονείρων μας,
ένας σταυρωμένος Θεός
περιμένει από χρόνια να μας αναστήσει.

Όπως πολύ σοφά αναφέρει
ο γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης:
"Ο πόνος είναι το ψάρεμα του Θεού"

Τα δίχτυα είναι οι ωδίνες,
οι δοκιμασίες, που από αγάπη επιτρέπει
για να μας φέρει κοντά Του.
Ο πόνος μετατρέπεται τελικά σε δρόμο
για τον παράδεισο.

Αλέξης Αλεξάνδρου 4/4/19

ΟΔΟΔΕΙΚΤΕΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

-Αναζητήστε σανίδα σωτηρίας κοντά στο Θεό. 

-Περιορίστε τις υλικές ανάγκες σας, γιατί δημιουργούν τεράστια βάρη και άγχη.

-Μη ζηλεύετε ανθρώπους που έχουν χρήματα, ανέσεις, δόξα και ισχύ, 

αλλά εκείνους που ζουν με αρετή, λογική και ευσέβεια.

-Μη ζητάτε από τον Θεό πράγματα που στηρίζουν μόνο το σώμα σας,
αλλά, κυρίως, ό,τι είναι καλό και ωφέλιμο για τη ψυχή σας.

-Αλλάξτε ζωή, ανακαλύψτε το νόημα της ζωής, κερδίστε τον χρόνο που χάσατε

στη μέχρι τώρα πορεία σας στη γη.

-Μην εμπιστεύεστε το φρόνημα κοσμικών ανθρώπων.

-Θεραπευτείτε από αρρώστιες που κυριαρχούν στη ζωή ανθρώπων που δεν έμαθαν
να νηστεύουν, να εγκρατεύονται, να προσεύχονται, να ελπίζουν.

-Μην απελπίζεστε. Ο Θεός είναι πανταχού παρών και αγαπάει τον άνθρωπο.

-Κόψτε κάθε σχέση με το κακό, ζήστε ελεύθερα, σύμφωνα με το θέλημα του Κυρίου.

-Αποδείξτε την πίστη σας και με έργα αγάπης προς τον πλησίον.

-Αποφασίστε, τί θέλετε πιό πολύ: τη συμπάθεια του κόσμου ή την επιστροφή κοντά στο Θεό;

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ

Ο μεγαλύτερος εχθρός της γνώσης,δεν είναι η άγνοια,
αλλά η ψευδαίσθηση της γνώσης,είχε πει 

ένα από τα λαμπροτερα μυαλά της εποχής μας,ο Στήβεν Χόκινγκ.

Μια φράση πολύ δυνατή που τελικά μοιάζει πιο πολύ με τραγική ειρωνεία.

Όταν αγνοείς αλλά είσαι ανοιχτός σε κάτι νέο,κάτι καινούριο μπορείς να το μάθεις.
Μπορείς ν'ανακαλύψεις καινούριους ορίζοντες,καινούρια αστέρια,
καινούριους πολύπλοκους μαθηματικούς τύπους.

Όταν όμως έχεις την ψευδαίσθηση πως γνωρίζεις,ακυρώνεις την ευκαιρία
για το νέο,ματαιώνεις αυτό το οποιο ξεπερνά τη νοητική σου αντίληψη.

Ο Θεός δεν είναι γνώση,είναι εμπειρία.
Δεν μαθαίνεται διαβάζοντας βιβλίαδεν φυλακίζεται με το λογικό,
δεν αποδεικνύεται με το μυαλόαλλά βιώνεται με την καρδιά.

Ο Θεός δεν είναι ανακάλυψηαλλά αποκάλυψη.
Εκείνος αποκαλύπτεται,φανερώνεται,όπως κι όταν Εκείνος το θελήσει.
Ο Θεός είναι βίωμα,προσωπική εμπειρία και γεύση.

Είναι για όλους, όχι μόνο για τους έξυπνους του κόσμου,
μα γι'αυτούς που έχουν διψασμένες καρδιές.
Γι'αυτούς που αφήνονται με θάρρος σε ότι δεν εξηγείται με το μυαλό,
ακολουθώντας τ'αχαρτογράφητα νερά της ψυχής τους.
Γι'αυτούς που τολμούν το επόμενο βήμα στο κενό,
περιμένοντας ένα χέρι να τους αρπάξει την ύστατη στιγμή.

Ίσως γι'αυτό ο λαμπρός επιστήμονας δεν Τον βρήκε,
κι ας ήταν μπροστά στα μάτια του.

Μέσα στο απέραντο, αχανές σύμπαν,στην θαυμαστή συμμετρία του,
στην εξαίσια ομορφιά του,στο μυστήριο που δεν φαίνεται,
στο άγνωστο που κρύβεταικι όμως βαθιά μέσα σου το προσμένεις.

Τελικά φαίνεται πως ο μεγαλύτερος εχθρός της πίστης,
είναι η αλαζονική βεβαιότητα της λογικής μας.

Ο νους που εγκλωβίζει την καρδιά,η εστίαση σε αυτό που φαίνεται
και η υποτίμηση Αυτού που δεν βλέπεις αλλά σε περιμένει
με τρύπια χέρια κι ανοιχτές αγκάλες στην επόμενη στροφή του δρόμου.

Αλέξης Αλεξάνδρου 6/2/19

Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ

Ξεκίνησε κάποτε νά πάει νά ἐπισκεφθῆ τούς ἀσκητάς τῆς Νιτρίας
ὁ Πατριάρχης τῆς Ἀλεξανδρείας Θεόφιλος.

Στό δρόμο του συνάντησεἕνα γέροντα Ἀσκητή.

Τί κέρδισες, Ἀββᾶ, ζώντας σ’ αὐτή τή μοναξιά;
Ρώτησε ὁ Πατριάρχης. 

Γνώρισα καλά τόν ἑαυτό μου, ἀποκρίθηκε ὁ Γέροντας,
κι ἔμαθα νά τόν μέμφωμαι.

Μεγαλύτερο κέρδος ἀπ’ αὐτό εἶναι ἀδύνατο ν’ ἀποκτήση
στή ζωή του ὁ ἄνθρωπος, παραδέχθηκε ὁ Πατριάρχης. 

Σάν ἔφθασε στή σκήτη, βγῆκαν οἱ Πατέρες νά τόν ὑποδεχτοῦν
κι ὁ καθένας ἔβρισκε κάποιο καλό λόγο νά τοῦ εἰπῆ.
Μόνο ὁ Ὅσιος Παμβώ στεκόταν παράμερα ἀμίλητος.

Δέν θά πῆς κι ἐσύ τίποτε στόν Πατριάρχη
γιά νά τόν ὠφελήσης; Τόν ρώτησαν οἱ Γέροντες. 

Ἄν δέν ὠφεληθῆ ἀπό τή σιωπή μου,ἀδελφοί, οὔτε ὁ λόγος μου
πρόκειται νά τόν ὠφελήση, ἀποκρίθηκε ὁ σοφός Πατήρ

.

Ἀπό τό Γεροντικό

Ο ΘΕΟΣ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΣΤΟ ΚΡΕΒΒΑΤΙ ΜΑΣ

Όσο εμείς θα ψάχνουμε κάπου μακριά,
σε τόμους υψηλής θεολογίας,
σε δυσπρόσιτους ουρανούς,
και φιλοσοφικούς στοχασμούς
τόσο ο Θεός θα κρύβεται στα απλά,
τα ελάχιστα,τα μικρά,τα καθημερινά.

Στο πρωινό χαμόγελο,στο παιδικό το πρόσωπο,
στο βιβλίο που διαβάζεις,
στον άνθρωπο σου π' αγκαλιάζεις.

Στη ματιά ενθάρρυνσης που ανταλλάζεις με τον αδερφό σου
και η κουβέντα από καρδιάς με τη συνάδελφο σου.
Στο αηδόνι της αυλής που κελαηδά,
στη μουσική στο ράδιο που παίζει,
και σ' όλη την ύπαρξη σουμε τρόπο μυστήριο μιλά.
Στο ευωδιαστό λουλούδι που μυρίζεις
και στο βρεφικό χεράκι που με συγκίνηση και δέος, αγγίζεις.

Ας μη ψάχνουμε λοιπόν
στον ουρανό τον μυστήριο Άλλο,
γιατί έχει ήδη φανερωθεί
σε όλη την πλάση,
μέσα απ' τον πλησίον,
τον ελάχιστο αδερφό,τον άλλον.

Ο Θεός είναι τόσο κοντά μας
που πολύ συχνά
σκοντάφτουμε επάνω Του.
Μια ανάσα μακριά μας
κι εμείς δεν παίρνουμε χαμπάρι.

Όπως πολύ χαριτωμένα έλεγε ο π.Δημήτριος Στανιλοάε,
πολλές φορές ο Θεός κοιμάταιστο ίδιο το κρεββάτι μας.

Αλέξης Αλεξάνδρου 6/3/19

ΚΥΡΙΕ ΜΗΠΩΣ ΕΙΣΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ;

Το τρένο σταμάτησε στο σταθμό.
Ένα μικρό ανάπηρο αγόρι πουλούσε φρούτα στους επιβάτες.Ένας ταξιδιώτης, 

στην προσπάθειά τουνα κατέβει γρήγορα από το τρένο έπεσε πάνω στο αγόρι, 

σκορπίζοντας ταφρούτα γύρω του.

Βιαστικός καθώς ήταν και βλέπονταςότι ο ζημιωμένος ήταν απλά ένα παιδί
ο άνθρωπος απομακρύνθηκε.

Σε λίγο κατέβηκαν οι άλλοι επιβάτες.Ανάμεσά τους κι ένας άντρας 

που είδε με μιας την κατάσταση:
Τα σκορπισμένα φρούτα, το ανάπηρο παιδί, το βλέμμα το γεμάτο απόγνωση.

Αν και βιαστικός σταμάτησε και χωρίς κουβέντα άρχισε
να μαζεύει τα φρούτα και να τα σώζει από τους διαβάτες πριν τα ποδοπατήσουν.
Αφού τέλειωσε, έβγαλε από την τσέπη του ένα κέρμα 

και το έβαλε πάνω στο καλάθι.

Το παιδί τον κοίταξε μέσα από τα δάκρυά του.
Κύριε είπε μήπως είστε ο Χριστός;

Όχι χαμογέλασε ο άνθρωπος.Είμαι απλά ένας ακόλουθός Του
και προσπαθώ να κάνω αυτό που Εκείνος θα έκανε αν ήταν εδώ.

Μακάρι να μπορούν οι άνθρωποι στη ζωή μας να βλέπουν τον Ιησού.

Στο τρόπο μας, στη συμπεριφορά μας να αναγνωρίζουν τα δικά Του χαρακτηριστικά.
Οι άνθρωποι γύρω μας έχουν ανάγκη να δουν τον Ιησού Χριστό.
Μας έδωσε οδηγό το Λόγο Του, την Αγία Γραφή.
Μας δίνει το Άγιο Πνεύμα στην καρδιά μας.Και έτσι κάθε στιγμή μπορούμε
να Τον ρωτάμε και να ξέρουμεπώς να φερθούμε ώστε να είμαστε άξια παιδιά Του.

πηγή:o-nekros.blogspot.com