Προσοχή την ψυχή μας!

Δημήτριος Παναγόπουλος

Αλλά, ψυχή, είσαι το τελειότερο και ωραιότερο πλάσμα, διότι είσαι εικόνα τού Θεού, είσαι το πολυτιμότερο κτήμα, διότι είσαι αθάνατη. Ο εσταυρωμένος Ιησούς, ο Υιός του Θεού του ζώντος, έχυσε το ατίμητο αίμα Του για να σε εξαγοράσει, έδωσε την κολυμβήθρα του αγίου βαπτίσματος για να σε πλύνει, διέταξε άλλο, «δεύτερο βάπτισμα», τη μετάνοια, για να σε καθαρίσει, ετοίμασε την τράπεζα των αχράντων μυστηρίων Του για να σε θρέψει, έκτισε εδώ στον κόσμο Εκκλησία για να σε αγιάσει, εκεί δε Παράδεισο για να ζήσεις με μακαριότητα στους αιώνες των αιώνων.

Ό,τι ήταν δυνατό το έκανε η άκρα αγαθότητα και ευσπλαχνία Του για να σώσει τις ψυχές μας, και εμείς κάνουμε ό,τι μας υπαγορεύει η άκρα κακία μας για να τη χάσουμε. Είναι όμως προτιμότερο να χάσουμε καθετί που προσφέρει ο κόσμος και να κερδίσουμε την ψυχή μας· διότι, «τι ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήση τον κόσμον όλον και ζημιωθή την ψυχήν αυτού; ή τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού;» (Ματθ. 16:26).

 

Σαν σήμερα, στις 13 Φεβρουαρίου του 1982, παρέδωσε εν ειρήνη την ψυχήν του εις τον λατρευτόν Του Κύριον ο φλογερός ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος

Πηγή

 

Για να εισέλθεις εδώ μέσα, στο μέρος που γεννήθηκα, για να γεννηθώ Εγώ μέσα σου, πρέπει να ταπεινωθείς.

Δεν χρειάζεται εξυπνάδα στα Χριστιανικά θέματα. Χρειάζεται απλότητα και ταπείνωση... Στη Βηθλεέμ έχει μία πόρτα, ένα μέτρο ύψος.

Πρέπει να καμπουριάσεις, για να μπεις μέσα.

Είναι σαν να σου λέει ο Χριστός:

''Για να εισέλθεις εδώ μέσα, στο μέρος που γεννήθηκα, για να γεννηθώ Εγώ μέσα σου, πρέπει να ταπεινωθείς. Εάν δεν ταπεινωθείς και θεωρείς τον εαυτόν σου ότι κάποιος είσαι, για εδώ μέσα δεν κάνεις. Θα ταπεινωθείς...''.

 

 Ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος

Πηγή

Τι κάνουμε μπροστά στη συνεχόμενη κακία του άλλου;

 

Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας

 

Τι κάνουμε μπροστά στη συνεχόμενη κακία του άλλου;

 

Μπροστά στη συνεχόμενη κακία του άλλου,

πρέπει να σταθούμε βράχοι και ανεξίκακοι.

 

Να προσευχόμαστε γι΄αυτόν

και να περιμένουμε,

όχι να σταματήσουν οι δικοί μας πειρασμοί,

αλλά να σταθεί εκείνος όρθιος.

 

Μόνο έτσι θα έχουμε αγαθά αποτελέσματα.

 

Εδώ ο Χριστός έβγαλε από το θάνατο ζωή,

από τον Σταυρό σωτηρία και από την κακία έλεος.

 

Έβγαλε δηλαδή από τις πιο αναίσχυντες πράξεις,

τα πιο αγαθά αποτελέσματα.

 

Πηγή

 

Αναδημοσίευση από: https://simeiakairwn.wordpress.com

Ἄν δὲν ἀραίωσες τὶς φιλίες σου...

Αν δὲν σὲ ἐγκατέλειψαν οἱ φίλοι σου, ἂν δὲν ἄρχισαν οἱ ἄλλοι νὰ σὲ εἰρωνεύονται, τότε νὰ ξέρεις ὅτι δὲν ἔκανες βῆμα στὸν Χριστιανισμό. Γιατὶ ὁ Χριστὸς γεννᾶται στὴν καρδιὰ ἐκείνου τοῦ ἀνθρώπου, ὅπου ἔχουν πεθάνει ὅλοι οἱ ἄλλοι θεοὶ μέσα του (ὁ θεὸς τῆς μόδας, ὁ θεὸς τῆς σαρκός, ὁ θεὸς τοῦ ἐγωισμοῦ κ.ά.). Ὁ Θεὸς ἔχει ἀξιοπρέπεια καὶ σὲ ἀφήνει νὰ κάνεις τὴ ζωὴ σου, ἂν νομίζεις ὅτι ἡ παρουσία Του μέσα σου εἶναι ἀποπνικτική. Μόνο ἂν Τοῦ ζητήσεις νὰ ἔρθει, μὲ ὅλη σου τὴν καρδιά, ἀποβάλλοντας πρῶτα τὰ σκουπίδια πού ἔχεις μέσα σου, θὰ ἔρθει μέσα στὴν καρδιὰ σου.

 

Ἱεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος

 

Μα πώς είναι καλά παιδιά, αφού είναι μακριά από τον Θεό;

Έβγαλε”, λέει ο άλλος, ”καλά παιδιά”. Δικηγόρος, ιατρός, συμβολαιογράφος κ.τ.λ… Θα πάνε στον παράδεισο αυτά; Τα καλά παιδιά για εμάς είναι τα μορφωμένα. Που ξέρουν να λένε το ευχαριστώ ”μερσί” και το συγγνώμη ”μπαρτόν”.

Μα πώς είναι καλά παιδιά, αφού είναι μακριά από τον Θεό;

Ο γονέας φέρει ευθύνη κυρίως για την ψυχή του παιδιού του.

Είπα κάποτε σε μία ομιλία, όταν ο γιός μου, ο Νεκτάριος ήταν μικρός:

– Εάν πρόκειται να χαθεί η ψυχή του, προτιμότερο είναι να το πάρει τώρα ο Θεός και να σωθεί…

Στους περισσότερους, φάνηκε τολμηρό αυτό που είπα και έλεγαν:

– Ακούς εκεί; Αυτός που δεν είχε παιδί τόσα χρόνια και του έδωσε ο Θεός έπειτα από 17 χρόνια παιδί να λέει να φύγει…

Μα αυτή είναι η πραγματικότητα. Τι να το κάνω; Για να μου κρατήσει το όνομα; Τί μου χρειάζεται το όνομα; Η ψυχή του να σωθεί…

Η ευθύνη του γονέα δεν είναι μόνο υλική, αλλά κατεξοχήν πνευματική.

Κάποτε μία χήρα με παρακαλούσε να της βρω ένα παιδί, να το υιοθετήσει.

– Τέτοια πράγματα δεν κάνω, της είπα. Με τον πρώην σύζυγό σας, πόσα παιδιά κάνατε; την ρώτησα.

– Ένα κάναμε και αυτό με το πήρε ο Θεός. Και να ήξερες ένα χρυσό παιδί κ. Παναγόπουλε… και άρχισε να κατηγορεί τον Θεό, που της πήρε το παιδί και δεν θα είχε τώρα την ανάγκη να υιοθετήσει ένα άλλο παιδί.

Από τη συζήτηση πληροφορήθηκα, ότι το παιδί αυτό σκοτώθηκε στη θάλασσα. Ήταν ένα πρωϊνό, ανήμερα της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο. Πήγε στη θάλασσα με τους φίλους του και έκανε βουτιές. Και στη βουτιά μέσα, χτύπησε σε μία πέτρα και σκοτώθηκε. Λέω στη μάνα:

– Τί παιδί ήταν αυτό, που ανήμερα της Παναγίας, αντί να πάει στην Εκκλησία, πήγε στη θάλασσα για μπάνιο. Δεν το καταλαβαίνεις, ότι όταν απομακρύνεσαι από τον Χριστό, χάνεσαι και έχουμε τέτοια αποτελέσματα;…

– Κύριε Παναγόπουλε, έτσι είναι σήμερα τα παιδιά…

Το παιδί αυτό, όπως έμαθα εκ των υστέρων, είχε χωρίσει ένα ζευγάρι. Είχε πάρει τη γυναίκα κάποιου με τον οποίο είχαν 3 παιδιά. Όμως για τη μάνα, το παιδί της ήταν ο ”θεός” της. Ουδεμία συζήτηση έκανε για τη ζωή του, δεν μου μίλησε καθόλου για την ψυχή του και τον έβλεπε σαν σάρκα, σαν σώμα και όχι σαν ψυχή.

Έτσι είναι και σκέφτονται δυστυχώς, οι περισσότεροι γονείς. Δεν βλέπουν το παιδί τους από απόψεως πνεύματος, ψυχής, αλλά το βλέπουν μόνο εξωτερικώς ως σάρκα. Και κόπτονται, πως θα κάνουν ανωτέρα τη ζωή του, να του αφήσουν ακίνητα και χρήματα, για να ζήσει μια άνετη και καλή ζωή, ενώ για την αθάνατη ψυχή του, αδιαφορούν…

 

~ Δημήτριος Παναγόπουλος, Ιεροκήρυκας (1916 – 1982)

Η Εκκλησία είναι νοσοκομείο που περιθάλπει ψυχές ανθρώπων

Οι άνθρωποι που δεν εκκλησιάζονται, αλλά υποστηρίζουν ότι πιστεύουν και ότι αγαπούν τον Χριστό, μοιάζουν με εκείνους που λένε, ότι αγαπάνε κάποιον άνθρωπο, αλλά δεν τον επισκέπτονται ποτέ στο σπίτι του. Πολλοί νομίζουν ότι όσοι εκκλησιάζονται θα πρέπει να είναι άγιοι. Ξεχνούν οι άνθρωποι, ότι η Εκκλησία είναι νοσοκομείο που περιθάλπει ψυχές ανθρώπων και οι εκκλησιαζόμενοι είναι άρρωστοι, άλλοι βαριά και άλλοι ελαφριά.

Και επειδή οι άνθρωποι δεν έχουν ορθή γνώμη περί της Εκκλησίας για το τι θα συναντήσουν εκεί μέσα, τους κρατάει ο σατανάς έξω από την Εκκλησία. Με το πρόσχημα ότι είναι πολύ καλύτεροι από πολλούς που εκκλησιάζονται. Τί κρίμα όμως, γιατί αυτός ο εφησυχασμός είναι εκ του πονηρού και τους κρατάει δέσμιους στην πλάνη τους.

 

Δημήτριος Παναγόπουλος, Ιεροκήρυκας

Πῶς θά καταλάβει ἕνας ἄνθρωπος, ὅτι ὁ Χριστός εἶναι μέσα του;

Λέει ὁ ἄλλος:

- Ἔχω τὸν Χριστὸ μέσα μου...

- Πῶς τὸ κατάλαβες, ὅτι ἔχεις τὸν Χριστὸ μέσα σου, ἐφόσον ἡ ζωή σου, δὲν εἶναι ἡ ἀνάλογη μ’ αὐτὰ ποῦ δίδαξε ὁ Χριστός;

- Ἔχω τὸν Χριστὸ μέσα μου...

Δὲν ξέρει νὰ σὲ ἀπαντήσει. Δὲν μπορεῖ νὰ τὸ τεκμηριώσει.

 

Ὅταν κάποτε ὁ Μέγα Ἀθανάσιος ρωτήθηκε ἀπὸ κάποιον Ἀντίοχο:

- Πῶς θὰ καταλάβει ἕνας ἄνθρωπος, ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι μέσα του;

Ἀπάντησε ὁ Μέγας Ἀθανάσιος:

- Θὰ τὸ καταλάβει ὁ ἄνθρωπος αὐτό, ἀπὸ τὰ σκιρτήματα ποὺ ἔχει μέσα του. Ὅπως ἡ γυναίκα ὅταν συλλάβει γνωρίζει ἀπόλυτα, ὅτι εἶναι σὲ ἐνδιαφέρουσα ἀπὸ τὰ σκιρτήματα τῆς κοιλίας της, ἔτσι καὶ ὁ ἄνθρωπος θὰ τὸ καταλάβει ἀπὸ τὰ σκιρτήματα τῆς καρδιᾶς του, τὸ πὼς αἰσθάνεται τὸ Πάσχα. Τὸ πῶς αἰσθάνεται ὅταν Κοινωνεῖ. Τὸ πῶς αἰσθάνεται ὅταν ἐκκλησιάζεται, ὅταν προσεύχεται, ὅταν κλαίει... Τί σκιρτήματα, τί νοιώθει μέσα του, τί χαρά. Ἀπὸ ἐκεῖ θὰ καταλάβει, ὅτι ἔχει συλλάβει τὸν Χριστό. Ἀπὸ τίποτα ἄλλο δὲν μπορεῖ τὸ καταλαβαίνει.

Γι’ αὐτό, γνώμη μποροῦν νὰ ἔχουν στὸ θέμα αὐτό, οἱ ἄνθρωποι ποὺ κάποτε μετανόησαν.

Πῶς αἰσθάνονται μετὰ ἀπὸ τὴν μετάνοιά τους. Νοιώθουν πράγματι μέσα τους, ὅτι κάποιος ἄλλος ἀέρας φυσάει. Κατιτὶ ἄλλο, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ τὸ προσδιορίσουν. Κάτι ποὺ λέγεται Πνεῦμα, ποὺ λέγεται Χάρις, ποὺ δὲν τὸ εἴχανε χθές.

 

Ἀπὸ τὴ στιγμὴ μάλιστα ποὺ βγήκανε ἀπὸ τὸ ἐξομολογητήριο, ἀπὸ τὴ στιγμὴ ἐκείνη καὶ ἔπειτα εἶναι ἄλλοι ἄνθρωποι. Βλέπουν ἀλλιῶς. Αἰσθάνονται ἀλλιῶς. Παρηγοροῦνται, ἐκεῖ ποὺ δὲν μποροῦσαν νὰ παρηγορηθοῦν. Βρίσκουν λύσεις, ἐκεῖ ποὺ δὲν μπορούσανε νὰ βροῦνε.Βλέπουν ἐκεῖνα ποὺ δὲν ἔβλεπαν. Μισοῦνε ἐκεῖνα ποὺ ἀγαποῦσαν καὶ ἀγαποῦνε ἐκεῖνα ποὺ μισοῦσαν.Ποιὸς ἔκανε αὐτὰ τὰ πράγματα;Ποιὸς ἔκανε ὅλη αὐτὴ τὴν ἀλλαγή;

 

Δημήτριος Παναγόπουλος-Ἱεροκήρυκας (1916 - 1982)

 

Πηγή: https://proskynitis.blogspot.com

Το μεγαλύτερο θαύμα

«Το μεγαλύτερο θαύμα όλων των εποχών, είναι το πώς ο Θεός μάς ανέχεται να Τον κοροϊδεύουμε. Τρώμε, πίνουμε, καλοπερνάμε, έχουμε τον αέρα, έχουμε τον ήλιο, έχουμε τα πάντα. Και του λέμε του Θεού: Θεέ, όλα τα παίρνω τα δικά σου, αλλά δεν Σε δέχομαι, δεν Σε θέλω. Τέτοια μακροθυμία»!!!

Δημητρίου Παναγοπούλου

Για τον Χριστό ξέραμε πού, πώς και πότε θα γεννηθεί από τους Προφήτες, αιώνες πριν γεννηθεί. Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί για κανέναν άνθρωπο.

 

Για τον Χριστό ξέραμε πού, πώς και πότε θα γεννηθεί από τους Προφήτες, αιώνες πριν γεννηθεί. Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί για κανέναν άνθρωπο.

Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας

 

●Για το πότε επρόκειτο ο Χριστός να έρθει, προφητεύτηκε επακριβώς από τον Προφήτη Δανιήλ (6ος αιώνας π.Χ.), ο οποίος έγραψε ότι θα έρθει 483 χρόνια μετά την έκδοση διαταγής περί αναστύλωσης του ναού του Σολομώντας που είχε καταστραφεί από τον Ναβουχοδονόσορα.

Πράγματι, μετά από τόσα χρόνια γεννήθηκε ο Χριστός!

 

●Για το πού θα γεννηθεί, γράφει ο Προφήτης Μαλαχίας (5ος αιώνας π.Χ.), ότι θα γεννηθεί στην Βηθλεέμ.

 

●Για το πώς θα γεννηθεί, γράφει ο Προφήτης Ησαϊας (8ος αιώνας π.Χ.), ότι θα γεννηθεί από παρθένο.

 

Γράφει επίσης με λεπτομέρειες για όλα τα περιστατικά του Γολγοθά. Ότι, δηλαδή, θα σταυρωθεί μεταξύ δύο ληστών, ότι θα εισέλθει θριαμβευτικά στα Ιεροσόλυμα, ότι θα αναστηθεί κ.ά.

 

●Για τον Χριστό προφητεύτηκαν και πολλά άλλα, όπως: θα προηγηθεί Πρόδρομος πριν εμφανιστεί στον δημόσιο βίο, θα προδοθεί από δικό του άνθρωπο έναντι 30 αργυρίων.

Αναδημοσίευσή από: https://simeiakairwn.wordpress.com

Πηγή: https://proskynitis.blogspot.com

Ὁ Θεός δέν φωτίζει ἄλλον περισσότερο καί ἄλλον λιγότερο. Φωτίζει ὅλους τό ἴδιο!

Είναι σαν τις ακτίνες του ηλίου, που μας φωτίζουν όλους το ίδιο…

Το πρόβλημα λοιπόν βρίσκεται σε εμάς, κατά πόσο εμείς είμαστε δεκτικοί φωτισμού! Και αυτό εξαρτάται από την πίστη μας και την ζωή που κάνουμε…

Γι’ αυτό οι άνθρωποι, αν και ”κολυμπάνε” μέσα στη Χάρη του Θεού, που είναι πανταχού παρών, δεν νοιώθουν όλοι τη Χάρη. Διότι άλλοι δεν πιστεύουν στον Θεό και άλλοι που Τον πιστεύουν δεν διάγουν Ορθόδοξα.

Όσοι δεν νιώθουν τη Χάρη του Θεού είναι ταλαίπωροι… Και ο πιο ταλαίπωρος όλων είναι ο διάβολος που δεν βιώνει καθόλου Χάρη Αγίου Πνεύματος!

Ο άνθρωπος μπορεί να καταλάβει, από το εάν και κατά πόσο βιώνει τη Χάρη του Θεού μέσα του, από την πνευματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Όλοι οι βαπτισμένοι μεταφέρουν μέσα τους τη Χάρη λίγο ή πολύ, η οποία κατά την προσευχή γίνεται αισθητή και παρηγορεί τον άνθρωπο.

 

+Δημήτρης Παναγόπουλος, Ιεροκήρυκας

 

Πηγή: proskynitis.blogspot.com

Δεν υπάρχουν άθεοι...

Ο Γάλλος συγγραφέας Βόλνεϋ, υπήρξε ένας δηλωμένος άθεος και είχε γράψει βιβλία, γεμάτα από το δηλητήριο της απιστίας, με τα οποία προσπαθούσε να κρημνίσει τις αστείρευτες ψυχές. Σε ένα βιβλίο μάλιστα, διακωμωδούσε την προσευχή και υποστήριζε ότι η προσευχή είναι χαμένος χρόνος.

Κάποτε όμως, ταξίδευε με το πλοίο, από τη Χάβρη στην Νέα Υόρκη. Σε κάποια στιγμή του ταξιδιού, σηκώθηκε φοβερή τρικυμία και πελώρια κύματα απειλούσαν να στείλουν στο βυθό της θαλάσσης, το πλοίο και τους επιβάτες. Τότε κατατρομαγμένοι όλοι οι επιβάτες έπεσαν στα γόνατα και με δάκρυα στα μάτια άρχισαν να προσεύχονται. Γονάτισε και ο άθεος Βόλνεϋ καιπροσευχόταν!

Η τρικυμία τελικά κόπασε και επανήλθε η ηρεμία στους επιβάτες. Τότε μερικοί επιβάτες που γνώριζαν τον Βόλνεϋ, τον πλησίασαν και τον ρώτησαν, με κάποια δόση ειρωνείας:

- Πώς προσευχηθήκατε και εσείς, ενώ λέτε ότι δεν πιστεύετε και ότι η προσευχή είναι απώλεια χρόνου;

Εκείνος τους απάντησε λέγοντάς τους:

- Ακούστε φίλοι μου. Μπορεί κάποιος να επαγγέλεται τον άπιστο και άθεο εν καιρώ γαλήνης, όχι όμως όταν και ο θάνατος παρουσιάζεται αδυσώπητος μπροστά του!...

Τέτοιου είδους άνθρωποι, είναι οι περισσότεροι άθεοι. Ουσιαστικά άθεοι δεν υπάρχουν στον κόσμο.

Απάνθισμα Ομιλιών Δημήτριου Παναγόπουλου

Το ζητούμενο είναι να βάλουμε τη ζωή μας στον Χριστό

Δεν φοβάται ο διάβολος να πας να προσκυνήσεις τον Άγιο, να ανάψεις κερί, να λειτουργηθείς και να κοινωνήσεις.

Θα σε αφήσει να τα κάνεις, διότι δεν θα ωφεληθείς απ’ αυτά, εφόσον δεν άφησες την αμαρτία και δεν μετανόησες.

Πολλοί γύρισαν στον Χριστό, χωρίς να διώξουν τίποτα από τα παλιά. Απλά πρόσθεσαν τον Χριστό στη ζωή τους και νομίζουν ότι έγιναν Χριστιανοί… Τί σόΐ μετάνοια είναι αυτή;

Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι να βάλουμε τον Χριστό στη ζωή μας, αλλά να βάλουμε τη ζωή μας στον Χριστό.

Και όταν δει ο σατανάς, ότι του ξεφεύγεις και σε χάνει, θα καλέσει πολλούς σατανάδες, προκειμένου να σε εμποδίσει να μετανοήσεις. Βέβαια ταυτόχρονα ο Χριστός, σου δίδει τη Χάρη Του, ώστε να μπορέσεις να ανταπεξέλθεις στα εμπόδια αυτά.

Ρωτήστε αυτούς που επέστρεψαν στο Χριστό και θα με δικαιώσουν γι’ αυτό που σας λέω τώρα. Θα σας πουν, πως τους πολέμησε ο σατανάς, μέχρι να το καταλάβουν και να σταθεροποίησουν μια κατάσταση μετανοίας…

 

Ιεροκήρυκος Δημητρίου Παναγοπούλου

Ο πραγματικά Χριστιανός, είναι μέσα του γεμάτος

Ο πραγματικά Χριστιανός, είναι μέσα του γεμάτος. Οι άνθρωποι που είναι μακριά από το Θεό, μη έχοντας Χριστό μέσα τους, είναι κενοί και άδειοι και έχουν την ανάγκη να ψυχαγωγηθούν και να περάσουν ευχάριστες στιγμές. Άλλος με τη σάρκα, άλλος με τον τζόγο και άλλος με άλλα πράγματα ξεσκάει και,  όταν περάσει αυτή η επήρεια, διπλά στενοχωριέται γιατί δεν τον ικανοποιούν πλήρως την ψυχή. Δεν έχει ανάγκη ο Χριστιανός να πάει στου σατανά τα στέκια και να δανειστεί χαρά.

 

+ Δημήτριος Παναγόπουλος

Πηγή: Σημεία των καιρών

Είσαι άξιος με δανεικά

Όταν οι άλλοι θα σε χειροκροτούν, εσύ θα βάλεις το κεφάλι κάτω και θα πεις: «Θεέ μου, σκέπασέ με αυτήν την ώρα…».

Και όταν οι άλλοι θα σου λένε «Μπράβο!», εσύ να νοιώθεις ότι κλέβεις τον Θεό, διότι ο Θεός είναι Εκείνος που σου έδωσε ό,τι σου έδωσε, ώστε να σε χειροκροτούν και να σου λένε οι άλλοι «Μπράβο!».

Μην αφήσεις τον νου σου ποτέ και πεις, ότι είσαι άξιος για κάτι. Πάντα να νιώθεις ότι είσαι ανάξιος. Έστω κι αν είσαι άξιος. Διότι κι αν είσαι άξιος, δεν είσαι άξιος από δικά σου φόντα. Είσαι άξιος με δανεικά.Είναι τα χαρίσματα που σου έδωσε ο Θεός. Κατά συνέπεια, πρέπει να ταπεινοφρονείς.

Γι’ αυτό ο άνθρωπος πάντα πρέπει να είναι δακρυσμένος, δοξολογώντας τον Θεό για όσα του έχει δώσει. Αλίμονο στον άνθρωπο, που δεν υπολογίζει τον Θεό, νομίζοντας ότι, ό,τι έχει είναι δικά του και ότι τα απέκτησε με δικές του δυνάμεις. Γιατί τότε θα έρθει μια μέρα, που θα εξευτελιστεί.

 

Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας

Εμπιστοσύνη

 

Συναντάσαι με κάποιον και βλέπεις ότι είναι Χριστιανός και μέσα σε 5-10 λεπτά αρχίζεις μια τέτοια συζήτηση, λες και γνωριζόσουν μαζί του πολλά χρόνια. Του αποκαλύπτεις προβλήματα και μυστικά, που τα γνωρίζεις μόνο εσύ...Από που βρήκες την εμπιστοσύνη και λες τα πράγματα αυτά σε αυτόν; Ποιός σου λέει ότι εδώ είναι εμπιστοσύνης άνθρωπος;

Είναι ο Χριστός. Η εν Χριστώ φιλία, είναι ανώτερη από όλες τις άλλες τις ψεύτικες φιλίες και συγγένειες,

Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας †

Κόντρα στον κόσμο

 Μια μάνα συμβούλεψε την κόρη της, λέγοντας την:

- Άκουσε κόρη μου, εγώ σαν μεγαλύτερη, θα πεθάνω και οι μέρες που έρχονται είναι πολύ δύσκολες. Μπορεί να έρθει μια περίοδος, όπως τότε στους Εβραίους της Παλαιάς Διαθήκης και να χαθούνε οι Γραφές και τα Ευαγγέλια. Αν λοιπόν, έρθει μία περίοδος τέτοια και δεις ότι δεν υπάρχει το Ευαγγέλιο και έτσι δεν θα ξέρετε τι να κάνετε, τότε να κοιτάς τι κάνει ο κόσμος και εσύ να κάνεις το αντίθετο και αυτό θα είναι το Ευαγγέλιο.

 

Από το βιβλίο «Ζήσε για να ζήσεις», Δ.Παναγόπουλος

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΘΕΟΥ

 Δὲν ξέρω ἐσεῖς πῶς ἑτοιμάζεστε γιὰ τὰ Χριστούγεννα. Ἂν ἑτοιμάζεστε μόνο ὑλικῶς, μὲ ὅλο τὸ φορτίο τῶν ἁμαρτιῶν σας δηλ. ἀνεξομολόγητοι, κάνετε πολὺ λάθος.

Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νὰ προετοιμάζεται γιὰ τὰ Χριστούγεννα καὶ πνευματικῶς, νὰ ἐξομολογεῖται δηλ. καὶ νὰ βρίσκεται ἐν μετανοία… Διότι ὁ Χριστὸς ἦρθε στὸν κόσμο, νὰ «μαζέψει» τὶς ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων καὶ νὰ καταργήσει τὸν θάνατο, ποὺ προκαλεῖ ἡ ἁμαρτία.

Ἐὰν λοιπὸν θέλουμε, τὰ φετινὰ Χριστούγεννα νὰ εἶναι Χριστούγεννα Θεοῦ, φροντίστε νὰ ἐξομολογηθεῖτε τὶς ἁμαρτίες σας, εἰρηνεύσετε μὲ τὸν Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους.

Ἀγαπῆστε – συγχωρέστε τοὺς ἀνθρώπους, πεῖτε τὴν »καλημέρα» τοῦ Θεοῦ, γράψτε, τηλεφωνεῖστε καὶ μετὰ πάτε στὴν Βηθλεέμ, γιὰ νὰ ἀκούσετε τὸ »ἐπὶ γὴς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία» ἀπὸ τοῦτο τὸν κόσμο γιὰ τὸν ἄλλον.

Δημήτριος Παναγόπουλος Ἱεροκήρυκας †

ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΘΕΟΙ

Αν δεν αραίωσες τις φιλίες σου, 

αν δεν σε εγκατέλειψαν οι φίλοι σου, 

αν δεν άρχισαν οι άλλοι

να σε ειρωνεύονται 

τότε να ξέρεις ότι δεν έκανες βήμα
στον Χριστιανισμό. 

Γιατί ο Χριστός γεννάται
στην καρδιά εκείνου του ανθρώπου,
όπου έχουν πεθάνει όλοι
οι άλλοι θεοί μέσα του
(ο θεός της μόδας,
ο θεός της σαρκός,
ο θεός του εγωισμού). 

Ο Θεός έχει αξιοπρέπεια
και σε αφήνει να κάνεις τη ζωή σου,
αν νομίζεις ότι η παρουσία Του
μέσα σου είναι αποπνικτική. 

Μόνο αν Του ζητήσεις να έρθει,
με όλη σου την καρδιά,
αποβάλλοντας πρώτα τα σκουπίδια
που έχεις μέσα σου,
θα έρθει μέσα στην καρδιά σου..."

+ Δ. Παναγόπουλος.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΠΑΜΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΦΑΣΟΛΑΚΙΑ;

''Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν
τόν οἰκογενειακό τους ἰατρό,
τόν δικηγόρο τους,
τόν κουρέα τους,
τόν μπακάλη τους,
ἀλλά μόνο Πνευματικο δέν ἔχουν,
γιά νά ἐξομολογηθοῦν.

Καλά, ποιός εἶναι
ὁ προορισμός τοῦ ἀνθρώπου;
Νά τραφοῦν τά σκουλήκια ὅταν πεθάνει;
Ἤ ἦρθε στή γῆ, γιά νά φάει
τίς μπάμιες καί τά φασολάκια;

Εἴμαστε ἀστεῖοι νά τό πιστεύουμε αὐτό.
Πρέπει νά τό πιστέψουμε
καί νά τό συνειδητοποιήσουμε,
ὅτι ὅλοι μας ἔχουμε ἀνάγκη
ἀπό Πνευματικό!

Καί μία ἁμαρτία νά ἐχουμε
διαπράξει στή ζωή μας,
πρέπει νά ἐχουμε Πνευματικό,

γιά νά τήν ἐξομολογηθοῦμε..'

'

∽ Δημήτριος Παναγόπουλος †

Γιάννης Τσιτλακίδης (fb)