Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2021

Το δείπνο του βοσκού

Ένας καλοκάγαθος βοσκός θα ακούσει στο κήρυγμα του Ιερέα του χωριού, για τον ίσιο δρόμο που πρέπει να ακολουθούν οι πιστοί και πως αν δεν λοξοδρομήσουν ποτέ, θα βρουν τον Παράδεισο και θα συναντήσουν τον Θεό. Ο απονήρευτος βοσκός (Μαυρογένης), που δεν γνωρίζει τίποτα για Χριστό και θρησκείες, παίρνει τοις μετρητοίς τα λόγια του Ιερέα και ξεκινάει ένα ταξίδι, βαδίζοντας συνέχεια ίσια, έχοντας την εντύπωση ότι πράγματι θα βρει τον Παράδεισο. Θα συναντήσει αρκετά εμπόδια στον δρόμο του αλλά και θαυματουργικές εμφανίσεις. Λίγο πριν καταρεύσει από την πείνα και την κούραση, θα τον περιμαζέψουν σε ένα Μοναστήρι, όπου εκεί θα λάβει την απάντηση στην αναζήτησή του. Κάτι αναπάντεχο περιμένει όμως τόσο τον βοσκό όσο και τον Ηγούμενο της Μονής…


Σύνδεσμος: Το δείπνο του βοσκού (ορθόδοξη ταινία) - Ενωμένη Ρωμηοσύνη (enromiosini.gr)


Υπέροχη ταινία! 

Μεγάλη η πιθανότητα να δακρύσεις...

Δες την εδώ...




Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2021

Μια στιγμή είναι αρκετή

Το δυστύχημα σε αυτή την συγχυσμένη εποχή είναι η αναιμική μας πίστη.Το ότι δεν έχουμε πίστη αληθινή, βιωματική, ζωντανή.Κι έτσι μοιάζουμε με δέντρα δίχως βαθιές ρίζες, που εύκολα τα παρασέρνει και τα ξεριζώνει ο άνεμος των πειρασμών και των θλίψεων.Το δυστύχημα είναι πως θεωρούμε ότι το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί είναι να χάσουμε τη ζωή μας και όχι τη ψυχή μας.Εστιάζουμε στο πρόσκαιρο, προφανώς γιατί αγνοούμε, δεν έχουμε επαφή με το αιώνιο. "Τι γαρ ωφελείται άνθρωπος εάν τον κόσμον όλον κερδήσει, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθεί;" [Ματθ. ιστ' 26]. Τι θα μας ωφελήσει να κερδίσουμε τον κόσμο όλο, να ζήσουμε χίλια χρόνια, αν χάσουμε τον παράδεισο, μας ρωτά ο Κύριος.

Κι όμως...το ευτύχημα παρ' όλη την αδυναμία και αποστασία μας, είναι πως ο Θεός είναι υπέρμετρα φιλάνθρωπος και κατεργάζεται απίθανους τρόπους για να μας σώσει. Με μια ασθένεια, με ένα θαύμα, με έναν άνθρωπο που θα μας στείλει την κατάλληλη στιγμή, με τη φλόγα που θ' ανάψει μυστικά μέσα στην καρδιά μας, όταν όλα μοιάζουν να έχουν χαθεί.

Μπορεί να βαδίζουμε στο σκοτάδι, μα ο Θεός μας είναι όλος φως. Ας ανοίξουμε επιτέλους τα μάτια και να μετανοήσουμε κι όλα θα είναι αλλιώς.Άλλωστε μόνο μια στιγμή, είναι αρκετή για την αιωνιότητα.

 

© Αλέξης Αλεξάνδρου 5/9/21

Η ανίκητη αλήθεια

 Οι άνθρωποι γνωρίζουν έμφυτα την Αλήθεια, γι’αυτό και ο Χριστός τους τρομάζει τόσο πολύ.Όταν έμφυτα βιώνεις την Αλήθεια που είναι το φυσικό του ανθρώπου και με την πάροδο του χρόνου πληγώνεις το φυσικό σου, δηλαδή ζεις αφύσικα, δηλαδή ζεις αμαρτωλά, δηλαδή ζεις ψεύτικα, δηλαδή ζεις χωρίς Χριστό τότε η Αλήθεια, ο Χριστός μοιάζουν εχθροί που πρέπει να πολεμηθούν μέχρι να νικηθούν.

Μερικοί κάπου εκεί στον πόλεμο αυτόν που έχουν εξαπολύσειπρος την Αλήθεια ανακαλύπτουν ότι η Αλήθεια δεν μπορεί να νικηθεί γιατί είναι πέρα από την περατότητα του κόσμου τούτου.Μερικοί κάπου εκεί στον πόλεμο αυτόν που έχουν εξαπολύσει προς τον Χριστό ανακαλύπτουν ότι δεν μπορούν να Τον νικήσουν, γιατί ο Χριστός έχει παραδοθεί εδώ και χρόνια, και χωρίς όπλα ανοίγει τα χέρια Του να τους αγκαλιάσει.

Όντως, πώς άραγε μπορείς να νικήσεις κάποιον που το μοναδικό του όπλο είναι η αγάπη Του;Πώς να νικήσεις κάποιον που το μόνο που θέλει είναι να χάσει για χάρη σου;

 

Πηγή:Μπλογκ “Σημεια των Καιρων

Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2021

Στον Σταυρό σου να γελάς



Ποτέ μην απελπίζεσαι.

Να περιμένεις έστω μια μικρή αχτίδα φωτός

σ'ένα συννεφιασμένο ουρανό.

Ένα ουράνιο τόξο μετά την καταιγίδα.

 

Να ρίχνεις ένα χαμόγελο στη θλίψη σου.

Να ξεντύνεις το θάνατο

που περιμένει στη γωνία

με τη χαρά της καρδιάς σου.

Στα προβλήματα σου ν'απαντάς

με την ευχαριστία και δοξολογία σου.

Στο σταυρό σου να γελάς.

 

Ποτέ μην απελπίζεσαι.

Έχει ο Θεός.

Μη ξεχνάς...

Ακόμα κι εκεί που πέφτουν

οι τίτλοι τέλους

σε περιμένει η Ανάσταση!

 

© Αλέξης Αλεξάνδρου 6/11/17

 

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2021

Η θεοποιημένη λογική και η ευλογημένη αγιότητα

Οι σημερινοί φουσκωμένοι από έπαρση άνθρωποι θεωρούν μεγάλη ντροπή να σταυροκοπηθούν ή να επικαλεσθούν το Θεό και πιστεύουν πως η ευφυΐα τους, η πολυγνωσία τους, η πολυπραγμοσύνη τους θα λύσει όλα τους τα προβλήματα. Να που όμως δεν τα λύνουν και είναι γεμάτες οι τσέπες τους αγχολυτικά, αναλγητικά, καταπραϋντικά, αντικαταθλιπτικά και υπνωτικά.

Όσοι δε πίστεψαν στη θεοποιημένη λογική τους και στο υπερφίαλο εγώ τους πλανέθηκαν από μία επικίνδυνη αυτάρκεια, ένα μοντέρνο χριστιανισμό μιας φαρισαϊκής αγιότητος κι έγιναν παίγνια δαιμόνων. Η αγιότητα δεν είναι ποτέ αταπείνωτη, υποκριτική, εγωκεντρική, αφιλάδελφη και απομονωμένη.

Οι άγιοι δεν πιστεύουν στον εαυτό τους και στα έργα τους αλλά ελπίζουν και επικαλούνται συνεχώς το άπειρο έλεος του Πανάγαθου Θεού.Οι άγιοι παρακινούν κι εμάς τους αμαρτωλούς να συγκινηθούμε και να συνετισθούμε από τα παραδείγματα των μεγάλων αμαρτωλών που μετανόησαν και έγιναν άγιοι.

«Η εύλαλη σιωπή» | Eκδ. Εν πλώ*

Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου

Πηγή: Ησυχαστήριο Αγίας Τριάδος

Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2021

Ο μοναχός και η αναγέννηση του κόσμου

Μερικοί  μεγάλοι  της  Ε.Ο.Κ.,  όταν  ήρθαν  στο  Άγιον  Όρος  ύστερα  από  την τελευταία πυρκαγιά, για να δούν τί χρειάζεται και να βοηθήσουν, πέρασαν και από το Καλύβι.  Πάνω  στην  συζήτηση  τους  είπα: «Εμείς  ήρθαμε  εδώ,  για  να  δώσουμε·  δεν ήρθαμε,  για  να  πάρουμε». «Πρώτη  φορά  το  ακούσαμε  αυτό»,  μου  είπαν  και  το σημείωσαν  αμέσως.  Εμείς  γίναμε  μοναχοί,  για  να  πάρουμε  υλικά;  Γίναμε  μοναχοί,για  να  δίνουμε  πνευματικά,  χωρίς  να  παίρνουμε  υλικά.  Να  είμαστε  απαλλαγμένοι από  τα  βιοτικά,  για  να  μεριμνούμε  για  τα  πνευματικά.  Βγήκαμε  στο  κλαρί  για  την αγάπη του Χριστού, για να ελευθερωθούμε εμείς από τα πάθη και να ελευθερώσουμε και άλλους.

Ο σκοπός μας είναι με την προσευχή και το παράδειγμά μας να βοηθηθούν οι άνθρωποι, για να αναγεννηθούν πνευματικά.

Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου:    ΛΟΓΟΙ  Β’  «Πνευματική Αφύπνιση»


Εξωτερικός θόρυβος και εσωτερική ησυχία

– Γέροντα, τί βοηθάει περισσότερο, για να καταλάβη κανείς αυτήν την χαρά της λιτότητος;

– Να συλλάβη κανείς το βαθύτερο νόημα της ζωής. «Ζητείτε πρώτον την Βασιλείαν του Θεού...». Από εκεί ξεκινά η απλότητα και κάθε σωστή αντιμετώπιση.Τα περισσότερα μέσα που χρησιμοποιούν σήμερα οι άνθρωποι για την εξυπηρέτησή τους κάνουν θόρυβο. Άχ, την έχουν παλαβώσει με τους θορύβους την ήρεμη φύση! Την έχουν αλλοιώσει και με όλα τα σύγχρονα μέσα την έχουν καταστρέψει. Παλιά τί γαλήνη υπήρχε! Πώς ο άνθρωπος αλλοιώνεται και αλλοιώνει, χωρίς να το καταλαβαίνη!

Όλοι τώρα έχουν μάθει να ζουν με τον θόρυβο. Βλέπεις, και πολλά από τα σημερινά παιδιά,για να διαβάσουν, θέλουν μουσική ρόκ! Δηλαδή περισσότερό τους αναπαύει να διαβάζουν με μουσική παρά με ησυχία. Αναπαύονται στην ανησυχία, γιατί υπάρχει ανησυχία μέσα τους. Παντού θόρυβος υπάρχει. Συνέχεια βού, βού... ακούς! Βού, βού..., για να κόψουν ξύλα, βού..., για να γυαλοχαρτίσουν,βού..., για να ραντίσουν με τον ψεκαστήρα.

Μετά θα βρουν άλλους ψεκαστήρες σαν αεροπλάνα, που θα κάνουν πιο πολύ θόρυβο, και θα πούν: «Ά, αυτοί είναι πιο καλοί, γιατί ρίχνουν το φάρμακο από πάνω και δεν μένει ούτε μπουμπούκι άβρεχτο» και θα θέλουν να αγοράσουν από εκείνους και θα χαίρωνται μʹ εκείνους.

 

Άγιος Παΐσιος Λόγοι-Τόμος Α΄