Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2019

ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ


Για τον γάμο, τις σχέσεις, τον έρωτα, 
το νόημα της ζωής, τον θάνατο, 
τα παιδιά ,τον Θεό 
σε μια καθηλωτική ομιλία 
του μακαριστού μητροπολίτη 
Σισανίου και Σιατίστης Παύλου...




Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2019

ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΚΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ


Καλέ μου άνθρωπε δεν θέλω
να σε πείσω με επιχειρήματα
μα να σε εμπνεύσω με τη ζωή μου.

Δεν θέλω να σου αποδείξω
πως έχω δίκιο
αλλά να σε υποψιάσω
για το μυστήριο που δεν φαίνεται.

Δεν θέλω να σου κάνω τον καλό,
τον ηθικό, τον άγιο,
γιατί απλα δεν είμαι,
παρά μόνο να αποκαλύψω
τις πληγές μου,
τις αδυναμίες μου,τις απορίες μου,
που καταθέτω με πίστη
μπρος στα πόδια Του.

Δεν θέλω με ύφος υπεράνω
να σε διδάξω και να σε αναγκάσω,
μα μαζί σου να κλάψω
κι αδερφικά να σε αγκαλιάσω.

Έτσι απλά,διακριτικά,
με απλότητα και σεβασμό,
παρέα ν'αναζητήσουμε τον Θεό.

Αν το θες.
Όταν εσύ το θες.

Γιατί θα πρέπει να σου πω
πως ο τρόπος του Χριστού
φωνάζει διακριση κι ελευθερία.
Αυτά αγαπώ.
Γι'αυτό Τον αγαπώ.

Αλέξης Αλεξάνδρου 13/1/19

Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2019

ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΘΑ ΠΕΙ ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ


Ο Χριστιανισμός είναι κάτι περισσότερο
από μια θεωρία για το σύμπαν,
κάτι περισσότερο από διδασκαλίες
γραμμένες στα χαρτιά.
Είναι ένα μονοπάτι που παίρνουμε
ταξιδεύοντας –με τη βαθύτερη
και ουσιαστικώτερη έννοια,
η οδός της ζωής. 

Υπάρχει μόνο ένα μέσο
για ν’ ανακαλύψουμε
την αληθινή φύση του Χριστιανισμού.
Πρέπει ν’ ανοίξουμε το βήμα
σ’ αυτό το μονοπάτι,
να συντονιστούμε σ’ αυτόν τον τρόπο ζωής
και μετά θ’ αρχίσουμε
ν’ αντιλαμβανόμαστε μόνοι μας. 

Όσο παραμένουμε έξω,
δεν μπορούμε να κατανοήσουμε σωστά.
Βέβαια είναι ανάγκη να μας δοθούν
οδηγίες πριν ξεκινήσουμε
είναι ανάγκη, να μας πουν
ποιους δείκτες ν’ αναζητήσουμε,
και πρέπει να έχουμε και συντρόφους. 

Πράγματι, χωρίς καθοδήγηση από άλλους
είναι σχεδόν αδύνατο
ν’ αρχίσουμε το ταξίδι.
Αλλά οδηγίες που έδωσαν άλλοι
ποτέ δεν μπορούν να είναι υποκατάστατο
για την άμεση, την προσωπική εμπειρία.
Ο καθένας καλείται να επαληθεύσει
για τον εαυτό του ό,τι έχει διδαχθεί,
ο καθένας χρειάζεται να ξαναζήσει
την Παράδοση που έχει λάβει. 

Κανείς δεν μπορεί να ταξιδεύει
μ’ όλη του την άνεση σ’ αυτό το ταξίδι
που είναι το πιο σημαντικό απ’ όλα.
Κανείς δεν μπορεί να είναι
Χριστιανός από δεύτερο χέρι.
Ο Θεός έχει παιδιά,
αλλά δεν έχει εγγόνια. 

Επισκόπου Διοκλείας
Κάλλιστου Ware
Από το βιβλίο
«Ο Ορθόδοξος Δρόμος»
*Φωτογραφία από Γιάννης Τσιτλακίδης (fb)

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2019

Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΚΑΙ Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ


Το μεγάλο διαπροσωπικό δυστύχημα
της εποχής μας
είναι η αποτυχία στον έρωτα. 

Στ’ αρχαία χρόνια τα π.Χ.
και στις άλλες παραδόσεις
δεν υπάρχει τραγωδία ερωτική,
γιατί η γυναίκα είναι απλώς
χρησιμοποιούμενο σεξουαλικά ον.

Όταν με τον Χριστιανισμό
η γυναίκα απέκτησε πρόσωπο
και μάλιστα ιερό μέσω της Θεοτόκου,
ο έρωτας συνοικοδομήθηκε μαζί
με τη σύνολη προσπάθεια του ανθρώπου
και συνδέθηκε με το θέμα της σωτηρίας.

Και καθώς στην εποχή μας ο άνθρωπος
ανέπτυξε περισσότερο τη διάνοια
και την πληροφόρησή του,
μπορεί να καταλαβαίνει και να αισθάνεται
από την πρώτη ώρα της ερωτικής σχέσης
την επικείμενη πνευματική καταστροφή
από μια ενδεχόμενη αποτυχία
στη σχέση του ζευγαριού.
Η σχέση που δεν εξελίσσεται γρήγορα
σε οικογένεια και που δεν εντάσσεται
μέσα στον αγώνα για τη σωτηρία
των δύο προσώπων,
αποτελεί βίωση θανάτου. 
η ερωτική αποτυχία.

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2019

Η ΛΟΓΙΚΗ, ΚΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ



 Έλεγε ο φωτισμένος γέροντας
Σοφρώνιος του Εσσεξ:
«Στην Δύση οι άνθρωποι
ζουν με τον εγκέφαλο, δηλαδή
έχουν κέντρο της ζωής τους την λογική.

 Έτσι, αν οι επιστήμονες
ανακαλύψουν ένα μηχάνημα,
τότε θα μπορέσουν να διαβάσουν
 τις σκέψεις των ανθρώπων
και να τους κατευθύνουν.

Όσοι, όμως, ζουν με την καρδιά,
μέσα στην οποία ενεργεί η Χάρη του Θεού,
και προσεύχονται καρδιακά,
αυτοί έχουν το χάραγμα του Σταυρού
μέσα σε αυτήν και κανείς δεν μπορεί
να τους ελέγξει πνευματικά.
Αυτοί έχουν την ελευθερία του πνεύματος».

Βέβαια αυτό σημαίνει πως
μόνο οι αληθινοί Χριστιανοί,
που όχι μόνο είναι βαπτισμένοι,
αλλά και διατηρούν τη χάρη του Θεού
μέσω των Μυστηρίων της Εκκλησίας
και της προσευχής,
θα ξεπερνούν τις τεχνολογικές
και λοιπές παγίδες που υποδουλώνουν
στα αντίχριστα κέντρα εξουσίας.

Με άλλα λόγια όσοι έχουν
Χριστό στην καρδιά τους,
τότε Αυτός κλείνει
και ουδείς μπορεί να ανοίξει,
και πάλι Αυτός ανοίγει
και ουδείς μπορεί να κλείσει.
(Αποκ. 3,7)…

Μοναχού Λεόντιου Διονυσιάτη

Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2019

7 ΓΕΝΝΑΡΗ...


Τα φώτα έσβησαν, τα τραγούδια σώπασαν,
τα τραπεζώματα τελείωσαν.
Τέλος τα στολίσματα,
τέλος τα μελομακάρονα,
τέλος οι βόλτες από δω και από κει.
Τα παιδιά σχολείο, οι μεγάλοι δουλειά,
τα κεφάλια μέσα.
Ξανά.

7 Γενάρη, βαρύς χειμώνας
και κάπου τώρα είναι που νιώθεις
σιγά σιγά, μια μαυρίλα
να πιάνει τη ψυχή σου.
Σαν ένα πλάκωμα στο στήθος,
σαν ένα κόμπο στο λαιμό. Απελπισία…
‘’Και τώρα τι;’’, σκέφτεσαι.
‘’Τι έχω να περιμένω;’’

Δε θα σου κάνω κήρυγμα. Όχι.
Ούτε θα σου πω
πως υπάρχουν και χειρότερα.
Θα σου πω κάτι που έζησα
αυτές τις μέρες…

Δυο πιτσιρικάδες,
ήταν δεν ήταν δέκα χρονών,
φέρναν βόλτες φορώντας τις πιτζάμες τους,
στους ορόφους στο νοσοκομείο παίδων
‘’Αγία Σοφία’’ στην Αθήνα
και βάζανε βαθμό στα δέντρα
που είχε στολισμένα ο κάθε όροφος…
Δε τους έκοψα να πηγαίνουν
αύριο σχολείο… Όχι.
Και μάλλον ήταν εκεί αρκετές ημέρες…
Κινούνταν βλέπεις πολύ άνετα στο χώρο.

Ξέρεις τι μου έκανε εντύπωση;
Τα παιδιά αυτά έλαμπαν.
Έλαμπαν τα πρόσωπά τους από χαρά.
Αυτά για απόψε… Τίποτα άλλο.
Καλό βράδυ, καλό ξημέρωμα
και από αύριο καλή αρχή…
Και ο Θεός μαζί μας.

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Ψυχολόγος M.Sc.

Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2019

ΑΠ' ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ



Σήμερα είχα την ευλογία να συναντηθώ μ'έναν αγωνιστή.
Μ'έναν άνθρωπο που ακόμα και στο πιο βαθύ σκοτάδι του
δεν έχασε την πίστη πως θα ξημερώσει κάποτε και γι'αυτόν.

Σήμερα συναντήθηκα μ'ένα παλληκάρι που παλεύει
με τους δικούς του δαίμονες,με την εξάρτηση των ναρκωτικών.
Και δόξα τω Θεώ τον είδα πάλι,να πατά στη γη γερά,
να χαμογελά και να βλέπει μπροστά.Η ζωή τώρα γι'αυτόν ξεκινά.

Μέσα απ'την κουβέντα μας κατάλαβα πως μόνο όταν έχεις πιάσει πάτο,
όταν έχεις χαθεί σε σκοτεινούς δρόμους που οδηγούν στη πιο βαθιά κόλαση
μπορείς να απλώσεις με ελπίδα το χέρι για να πιαστείς
από κάπου,από κάποιον,για να σε βγάλει στο φως.

Είναι τότε που βρίσκει εφαρμογή στην πράξη αυτό που ο ίδιος ο Χριστός είπε
στην καρδιά του Αγίου Σιλουανού,τις ώρες της δικής του κατάδυσης στην άβυσσο:
"Κράτα του νου σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι".

Αυτό το παιδί δεν απελπίστηκε.
Πάλεψε κι ακόμα αγωνίζεται σκληρά  να διώξει το σκοτάδι
και ν'ατενίσει με όνειρα την κάθε νέα μέρα που ανατέλλει.
Η μετάνοια του,η μεταστροφή του,η αλλαγή του,εντυπωσιακή.
Από τη γη στον ουρανό,απ' την κόλαση στον παραδεισο.

Απόδειξη το χαμόγελο και η  ματιά που έχει καθαρίσει μετά από χρόνια πολλά.

Σήμερα κατάλαβα ξανά πως οι τελευταίοι,
οι τελειωμένοι με τα κριτήρια του κόσμου,
έρχονται με φόρα από το πιο πυκνό σκοτάδι και μας ξεπερνούν
εμάς τους "καλούς",τους "ηθικούς",τους "τακτοποιημένους",
ατενίζοντας με πόθο το φως,τον λυτρωτή Χριστό.

Αύριο συμφωνήσαμε να συναντηθούμε πρωί πρωί εκεί που τα καντήλια σιγοκαίνε
μέσα στο σκοτάδι λίγο πριν χαράξεικαι οι ψαλμωδίες θυμίζουν
πανηγύρι επιστροφήςλίγο πριν τη σίγουρη καταστροφή.

Δόξα τω Θεώ!

Αλέξης Αλεξάνδρου 15/12/18