ΤΟΛΜΗ

Αν φοβάσαι να ξεβολευτείς,να εκτεθείς, να ρισκαρεις να χάσεις κάτι πολύτιμο,κάτι που πραγματικά θα σου κοστίσει, θα παραμείνεις μοιραία στην μετριότητα που προσφέρει η απλή επιβίωση.


Ο κόσμος έχει εθιστεί στην αδράνεια,ο φόβος έχει παραλύσει κάθε ελπίδα για αλλαγή.Κι όμως η ζωή χωρίς ανατροπή μοιαζει άγευστη και αδυνατεί να χορτάσει την αιώνια ψυχή.


Αν κάτι μας ζητά ο Χριστός αυτό είναι η τόλμη,η ανδρεία,το θάρρος.Να τολμάς να ζήσεις,να διεκδικήσεις,να πολεμήσεις για την επικρατηση του καλού,του αγαθού,της αλήθειας.Να πας κόντρα στο κατεστημένο,να συνεχίσεις ότι θεωρείται τελειωμένο,ν'αφυπνίσεις ότι περαμένει κοιμισμένο,ν'αναστήσεις αυτό που είναι από χρόνια πεθαμένο.


Γι'αυτό για πάντα θα ηχούν σαν καμπανακι αφύπνισης και εγρήγορσης τα λόγια Του:"Γιατί όποιος θέλει να σώσει τη ζωή του θα τη χάσει· όποιος όμως εξαιτίας μου χάσει τη ζωή του, θα τη βρει." (Κατά Ματθαίον Κεφ.16:25)

Αλέξης Αλεξάνδρου 14/10/19

Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ

Αν το σκεφτείτε καλά,θα δειτε πως καταβάθος πιστεύετε ότι πεθαίνουν μόνο οι άλλοι.*

Μεγάλη αλήθεια αυτό.'Εχουμε την ψευδαίσθηση πως ο θάνατος δεν θα μας αγγίξει προσωπικά.Άνθρωποι δίπλα μας φεύγουν καθημερινά.Γέροι αλλά και νέοι.Σε βαθια γηρατειά,πλήρεις ημερών ή απότομα,εξαιρετικά νωρίς από μια αρρώστια,ένα καρκίνο,ένα έμφραγμα,ένα δυστύχημα στο δρόμο.

Συμπέρασμα;Θα πεθάνουμε φίλε....Κι εσύ,κι εγώ.Άλλος γρήγορα κι άλλος αργότερα.Ο θάνατος είναι το πιο σίγουρο γεγονός μετά τη γέννηση μας.Κι όμως φοβόμαστε,τρέμουμε και μόνο στην ιδέα του,αρνούμενοι να τον αποδεχτούμε,να τον αντιμετωπίσουμε κατά πρόσωπο.Βλεπεις το πνεύμα μας,η ψυχή μας είναι πλασμένη για τη ζωή και όχι για το θάνατο.Για την αιωνιότητα και όχι για τη φθορά και το χώμα.

Αυτό που μας λείπει και τρομάζουμε τόσο πολύ είναι η πίστη.Η εμπειρία,το καθημερινό βίωμα της αέναης πορείας που προσφέρει το Πνεύμα.Η ζωή δεν έχει τέλος απλά μεταμορφώνεται,ξεδιπλώνεται σε μια άλλη διάσταση της ύπαρξης.Ο θάνατος ως ένα τελεσίδικο γεγονός,ως μια αποσύνδεση από την μπρίζα που μας κρατά ζωντανούς,υπάρχει μόνο στις ψυχές που απιστούν,που αδυνατούν να δεχτούν τον Χριστό ως αναστάντα,ως νικητή της ζωής και θριαμβευτή επί του θανάτου.Κάτι που πολύ ξεκάθαρα μας το μεταφέρει ο ευαγγελιστής Ματθαίος:"ο Θεός δεν είναι Θεός νεκρών, αλλά ζωντανών". (Κεφ.22:32)

Το θέμα λοιπόν δεν είναι να πιστέψουμε αλλά να ζήσουμε.Όχι να αποδεχτούμε απλά μια ιδεολογία αλλά να βιώσουμε έμπρακτα της Αναστάσεως την εμπειρία.Και τότε ο θάνατος θα έχει για πάντα πεθάνει.

Αλέξης Αλεξάνδρου 4/10/19

*Η φράση ανήκει στον Λέο Μπουσκάλια

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ

Ποιος δρόμος είναι ο πιο κατάλληλος για ν'ακολουθήσω;Γιατί να επιλέξω αυτό και όχι εκείνο;Γιατί ο θάνατος να μου κτύπησει την πόρτα τόσο αναπάντεχα,γιατί αυτός ο χωρισμός,προς τι ο επώδυνος αποχωρισμός;Η απρόσμενη προδοσία,η χρόνια απουσία;

Επιλογές λάθος και σωστές,αριστουργήματα αλλά και μουντζούρες φοβερές.Αναπάντητα ερωτήματα που κουβαλά ο καθένας στην καρδιά του.Η ζωή όμως είναι αυτή που είναι.Πολλές φορές χαρούμενη μα κι απαιτητική,καποιες άλλες παλι παράξενη κι ακατανόητη.

Παρ'ολα αυτά ειν' ωραίο να αφηνόμαστε στο μυστήριο του αύριο,στην έκπληξη της επόμενης μέρας.Της αποκάλυψης των κρυμμένων μυστηρίων,στην προσμονή της αυριανής Ανάστασης,την ώρα της σημερινής Σταύρωσης.

Ας ζήσουμε λοιπόν σήμερα,με το βλέμμα στο αύριο με την πίστη και την ελπίδα που δίνει ο Χριστός.Γιατί όπως έχει πει κι ο Κίρκεγκααρντ,τη ζωή δεν μπορούμε να την καταλάβουμε παρά αναδρομικά.

Τότε ειναι που το κρυφό θα γίνει φανερό κι όλα τα ερωτηματικά θα γίνουν θαυμαστικά.

Αλέξης Αλεξάνδρου 3/10/19

ΡΑΓΙΣΜΕΝΟΣ ΜΑ ΑΛΗΘΙΝΟΣ

Δύναμη κάποιες φορές είναι το να επιλέγεις συνειδητά να χάσεις.Να μπορείς να κλαίς,ν'αποκαλύπτεσαι,να φανερώνεις τις πληγές σου και να ομολογείς την αποτυχία σου.Να τσαλακώνεις το είδωλο σου και να θρυμματίζεις χωρίς κανένα δισταγμό την εικόνα τελειότητας που οι άλλοι έχουν σχηματίσει για σένα.Δυναμη είναι να είσαι ραγισμένος μα αληθινός,ν'αγκαλιάζεις ματωμένος τον σταυρό καρτερώντας της Ανάστασης το φως.

Αλέξης Αλεξάνδρου 23/9/19

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ

Όλο και πιο πολύ μέσα στα χρόνια οι άνθρωποι νιώθουν κατατρεγμένοι,καταδιωγμένοι, αδικημενοι.Ψάχνουν απεγνωσμένα,αναζητούν με εμμονή, το χαμένο τους δίκιο.Να δικαιωθούν,να επιβεβαιωθούν,να παλέψουν ακόμα και ολόκληρη ζωή για να ακούσουν κάποτε:"Ναι είσαι σωστός.Ναι έγινε λάθος εις βάρος σου".

Ανθρώπινο αυτό.Κατανοητό.Λένε όμως κάποιοι πως το δίκιο είναι το κάλυμμα του εγωισμού.Είναι το ρούχο που σκεπάζει και στο τέλος πνίγει την αγαπή.Στο όνομα της δικαίωσης μας,διαρρηγνύονται οι σχέσεις.Στο βωμό της αυτοεπιβεβαίωσης μας,ψυχραίνονται οι καρδιές.

Έλεγε ο Άγιος Παΐσιος πως σ'ένα ανδρόγυνο που τσακώνεται έχουν και οι δύο δίκιο.Δίκιο ο ένας,δίκιο ο άλλος μα στό τέλος χωρίζουν.Το δίκιο είναι ο εχθρός της αγάπης.Η αγάπη γνωρίζεται κι αναδεικνύεται μέσα από τη θυσία.Ας χάσω το δίκιο μου κι ας κρατήσω την αγάπη.

Ο μοναχός Νικολάε Στάινχαρτ,συγγραφέας και μοναχός,Εβραίος στην καταγωγή που ασπάστηκε την Ορθόδοξη πίστη, λέει:"Είναι δύσκολο να συνεννοηθεί κανείς με έναν κόσμο που πιστεύει τυφλά στους φυσικούς νόμους και δεν καταλαμβαίνει το νόμο της θυσίας".

Είναι δύσκολο να συννενοηθείς με τον κόσμο της λογικής,με τον κόσμο του νόμου,αν έχεις αγάπη αληθινή.Ο άλλος,ο διπλανός σου,η κοινωνία,ο κόσμος δεν θα σε καταλάβει,θα σε παρεξηγήσει,θα σε χλευάσει,θα σε πάρει για ελαφρόμυαλο,για χαζό.

Ο άνθρωπος της θυσίας είναι ένας ξένος για τους πολλούς.Όπως ήταν και είναι ο Χριστός.Ο μόνος αληθινά αθώος,ο αναμάρτητος,που είχε όλα τα δίκια του κόσμου μαζί Του,δεν τα διεκδίκησε.Δεν είπε δεν φταίω εγώ,παρά μόνο σώπασε και σήκωσε το βάρος όλων μας των αμαρτιών,όλων των λαθών,στους δικούς Του ώμους.Υπέμεινε όλη την αδικία,τον φθόνο,την κακία,την αχαριστία σιωπώντας.Θυσιάστηκε για χάρη της αγάπης.Έδωσε τη ζωή Του για να δικαιωθούν όλοι οι άδικοι.Η δικαιοσύνη η δική Του,είναι η αγάπη Του.Η ανάσταση Του και ανάσταση όλων όσων Τον ακολουθούν.

Ας θυμόμαστε λοιπόν κι εμείς καλά πως για να δικαιωθούμε πρέπει πρώτα να σταυρωθουμε.Γιατί η αγάπη η αιώνια,είναι θυσία.Βγαίνω από τον εαυτό μου,παραιτούμαι του δικαιώματος μου, για να σε συναντήσω. Σταυρώνομαι για να σε αναστήσω.

Αλέξης Αλεξάνδρου 6/11/18

Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΧΩΡΑΕΙ ΑΝΑΒΟΛΗ

Η αναβολή είναι ένας μικρός καθημερινός θάνατος.Ειναι η άρνηση μας να ζήσουμε,να εξελιχθούμε,να ωριμάσουμε αντικρίζοντας με θάρρος τους φόβους και τις πληγές μας,αλλά συγχρόνως είναι και μια αχαριστία στα πλούσια ταλέντα και δωρεές που μας δίνει ο Θεός.

Όσο ματαιώνουμε την συνάντηση με την αλήθεια,την έξοδο μας απ'το σκοτάδι στο φως,όσο συνεχίζουμε να κρυβόμαστε απ'τον ίδιο τον εαυτό μας, τόσο θα σαπίζουμε στα ενδοκοσμικά αδιεξοδα μας.

Η ζωή όμως δεν χωράει αναβολή.Είναι στο τώρα,στο εδώ,στο παρόν."Σ̌ήμερον" μας λέει η Εκκλησία στους ύμνους της,σήμερα που έχουμε ανοικτά τα μάτια,σήμερα που αναπνέουμε και ζούμε,όχι αύριο.Το αύριο είναι η παγίδα,είναι το βαθύ πηγαδι του ποτέ,που γλιστράμε και πέφτουμε βασανιστικά μέσα,περιμένοντας τις κατάλληλες,τις ιδανικες συνθήκες.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν κι ας μην είναι όλα τέλεια.Τώρα.Αυτη τη στιγμή.Κι έχει ο Θεός...

Αλέξης Αλεξάνδρου 23/5/19

Η ΖΩΗ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΟΥ

 Καλύτερα να πηγαίνεις λάθος στον δρόμο σου παρά σωστά στον δρόμο κάποιου άλλου.*


 Η ζωή η δική σου είναι μοναδική,δεν υπάρχει άλλη ζωή στον κόσμο ίδια με τη δική σου.Με συναίσθηση καλείσαι να επιλέξεις πως θα ζήσεις.Ο πόνος,οι ελπίδες,η αγάπη,οι προδοσίες,οι αγκαλιές,οι αστοχίες,τα χαμογελα και τα δάκρυα είναι σημάδια σε αυτή την πορεία σου.Οδοδείκτες που σε πάνε στον τελικό προορισμό.Το σημερινό λάθος είναι η πρόβα για το αυριανό σωστό και το αδιέξοδο το καμπανάκι για ν'αλλάξεις κατεύθυνση.


Το σημαντικό είναι να σηκώσεις το βάρος της ευθύνης και να ζήσεις τη δική σου τη ζωή.Οχι αυτή που σου επιβάλλουν άλλοι.Οχι αυτή που θέλουν οι γονείς,οι φίλοι,το περιβάλλον σου.Αλλωστε το ξέρεις πως σ'αυτή τη διάσταση που υπάρχουμε μια φορά θα ζήσουμε.Γι'αυτό το δώρο της ελευθερίας και της ζωής σου μην το χαραμίσεις σε ξενα χέρια,ποτέ μη το πουλήσεις σε ξένα όνειρα.


Αυτό λοιπόν που θα σου πω φίλε μου είναι ζήσε!Ζήσε με τον τρόπο σου που θυμίζει αυθεντικότητα,ουρανό κι αιωνιότητα.

Αλέξης Αλεξάνδρου 5/9/19

*Η φράση στην αρχή είναι του Φ.Ντοστογιέφσκι από το "Έγκλημα και Τιμωρία".