Δεν θέλουν την αγάπη

Για πολλά χρόνια έχω στην ψυχή μου τον διχασμό: Από τη μια πλευρά είμαι γεμάτος από ενθουσιασμό και αγαθή έκπληξη μπροστά στον άνθρωπο, ενώ από την άλλη γεμίζω θλίψη και πικρή «έκπληξη» για την αγριότητα και σκληρότητα των ανθρώπων. Και όταν προσεύχομαι για τον κόσμο, τότε πάσχω στην προσευχή, προπαντός από την επίγνωση ότι οι άνθρωποι δεν θέλουν την αγάπη του Θεού, αλλά την απορρίπτουν με ισχυρογνωμοσύνη και προτιμούν το σκότος αντί του φωτός.

 

Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

Δεν είναι ο πλούτος των γνώσεων που σώζει τον άνθρωπο. Είναι η αναμάρτητη ζωή που μας προετοιμάζει για τη ζωή με τον Θεό

«Καταξίωσον, Κύριε, εν τη ημέρα ταύτη αναμαρτήτους φυλαχθήναι ημάς». Πολλές φορές επανέλαβα αυτή την προσευχή της Εκκλησίας. Η επί γης αναμάρτητη ζωή μας ανοίγει τις πύλες του Ουρανού. Δεν είναι ο πλούτος των γνώσεων που σώζει τον άνθρωπο. Είναι η αναμάρτητη ζωή που μας προετοιμάζει για τη ζωή με τον Θεό στο μέλλοντα αιώνα. Η χάρη του Αγίου Πνεύματος μας διδάσκει τις αιώνιες αλήθειες κατά το μέτρο που ζούμε σύμφωνα με τις εντολές: «Αγαπήσεις τον Θεό σου, τον Δημιουργό σου, με όλο το είναι σου και αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν». Ναι, κρατείτε πάντοτε αυτές τις εντολές.

 

Αγίου Σωφρονίου του Έσσεξ – Περί Πνεύματος και Ζωής

Καύχηση και αυτοέπαινος

Σε καμιά περίσταση να μην αυτοεπαινείσαι αλλά και να μη ζητάς τον έπαινο των άλλων. Ούτε να ζηλεύεις εκείνους που επαινούνται από τους ανθρώπους. Αληθινά συνετός είναι εκείνος που επαινείται από τον Θεό και δοξάζεται από τον Θεό. "Ο καυχώμενος, εν Κυρίω καυχάσθω" (Α' Κορινθίους 1. 31). Μην αναπαύεσαι στους επαίνους των ανθρώπων. Στον Θεό αναζήτησε την αληθινή ανάπαυση. Όλα τα ανθρώπινα είναι πρόσκαιρα και μεταβλητά. Όλα τα θεία είναι αιώνια και αμετάβλητα Φρόντιζε για τη δόξα μόνο του Θεού, και ο Θεός θα σε δοξάσει. Αν φροντίζεις για τη δική σου δόξα, η χάρις του Θεού θα σ' εγκατάλειψη. "Μη ημίν. Κύριε, μη ημίν. Αλλ' ή τω ονόματί σου δος δόξα"(Ψαλμοί 113. 9).

Γιατί ζητάς να σ' επαινέσουν οι άλλοι για ένα καλό σου έργο; Το καλό παραμένει πάντα καλό έστω κι αν κανείς δεν το επαινεί. Το κακό παραμένει κακό έστω κι αν κανείς δεν το κατηγορεί. Αν όλοι οι άνθρωποι σε επαινούν, τίποτε δεν θ' αποκτήσεις. Αν κανείς δεν σε επαινέσει, τίποτε δεν θα στερηθείς. Δεν κάνεις το καλό για τους ανθρώπους, μα για τον Θεό. Σου αρκεί λοιπόν του Θεού η αμοιβή.

Όταν είσαι ευτυχισμένος και τιμημένος από τους ανθρώπους, μην ενθουσιάζεσαι. Και όταν είσαι δυστυχισμένος και περιφρονημένος, μην απελπίζεσαι. Και στην πρώτη και στη δεύτερη περίσταση δείξε μετριοπάθεια και σύνεση. Γιατί στην παρούσα ζωή όλα είναι μεταβλητά. Για όλα λοιπόν να δοξάζεις τον Θεό και όλα να τα αποδέχεσαι ως προερχόμενα απ' Αυτόν και το Άγιο θέλημά Του.

 

Αγίου Δημητρίου του Ροστώφ

ΟΟΔΕ / "Πνευματικό Αλφάβητο", Ιερά Μονή Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής 1996.

Πηγή:o-nekros.blogspot.com

 

Οι χριστιανοί και οι άνθρωποι αυτού του κόσμου

Οι χριστιανοί αναπτύσσουν τον κόσμο τους, τον τρόπο ζωής τους, τη νοοτροπία, τον λόγο, τη δράση τους με τον δικό τους τρόπο. Αρκετά διαφορετικός είναι  ο τρόπος ζωής και η νοοτροπία και ο λόγος και η δραστηριότητα των ανθρώπων αυτού του κόσμου. Άλλο πράγμα είναι οι χριστιανοί και άλλο οι εραστές αυτού του κόσμου, μεταξύ του ενός και του άλλου υπάρχει μέγα χάσμα.

 

π. Σεραφείμ Ρόουζ

Ο Σταυρός του Χριστού

Για κάθε άνθρωπο "ο σταυρός του" είναι οι θλίψεις και οι οδύνες της επίγειας ζωής, θλίψεις και οδύνες προσωπικές. Για κάθε άνθρωπο "ο σταυρός του" είναι οι αμαρτωλές αδυναμίες και τα πάθη, προσωπικά επίσης. Με ορισμένα από αυτά γεννιέται, ενώ άλλα τα αποκτά στην πορεία της επίγειας ζωής του. Ο Σταυρός του Χριστού είναι η διδασκαλία του Χριστού. Μάταιος και ατελέσφερος ο σταυρός, όσο βαρύς κι αν είναι, που σηκώνουμε, ακολουθώντας τον Χριστό, αν δεν μεταβληθεί σε Σταυρό του Χριστού.

Για τον μαθητή του Χριστού "ο σταυρός του" γίνεται Σταυρός του Χριστού. Ο μαθητής του Χριστού σηκώνει ορθά τον σταυρό του, όταν παραδέχεται ότι οι θλίψεις είναι απαραίτητες για την μεταμόρφωσή του, την ομοίωσή του με τον Χριστό και την σωτηρία του. Η καρτερική άρση του σταυρού σου είναι η καθαρή θέαση και επίγνωση της αμαρτωλότητάς σου. Σε αυτή την επίγνωση δεν υπάρχει αυταπάτη. Απεναντίας, αν ομολογείς πως είσαι αμαρτωλός, αλλά βαρυγκωμάς για τον σταυρό σου, αποδεικνύεις πως έχεις επιφανειακή γνώση της αμαρτωλότητάς σου.

 

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

Σταυρός

Σταυρός είναι να υπομένεις στωικά τις θλίψεις, τις αδικίες, τις αρρώστιες και τους πόνους της ζωής. Σταυρός είναι να παλεύεις να κρατήσεις ζωντανή την αγάπη προς τον αδερφό σου που σε ταλαιπωρεί, που σε εκμεταλλεύεται, που σε χρησιμοποιεί, που σε παρεξηγεί.

Σταυρός είναι να πορεύεσαι μέσα στο πλήθος του κόσμου και να μην είσαι του κόσμου. Να υπομένεις και  να αντέχεις ειρωνείες και χλευασμούς. Να αντέχεις να σε βάζουν οι άλλοι στο περιθώριο,να μην σε υπολογίζουν,την καρδιά σου με κακίες να σουβλίζουν.

Σταυρός είναι ν' αγαπάς αυτούς που σε μισούν, να κάνεις το καλόσε αυτούς που σου κάνουν κακό, να προσεύχεσαι γι' αυτόν που σε εχθρεύεται. Σταυρός είναι να μένεις μόνος για να τους βρεις όλους. Ν' αγωνίζεσαι στην ψυχή μέσα μυστικά ώστε τ' αφανέρωτα να μη γίνουν ποτέ φανερά. Το δάκρυ και η ευχή σου, η πληγή και η προσευχή σου.

Σταυρός είναι να πεθαίνεις Εσύ για ν' αναστηθώ εγώ. Κι ας μην το αξίζω. Κι ας μην έχω νιώσει ποτέ μου,το βάθος της αγάπης Σου. Σταυρός είναι να κουβαλάς Εσύ όλα τα βάρη, όλα τα πάθη, όλες τις αστοχίες, όλες τις αμαρτίες μου και να τις καρφώνεις πάνω στο πανάχραντο σώμα Σου εκεί στο Γολγοθά. Εκεί που το Πανάγιο αίμα Σου,μπολιάζει το δικό μου χώμα, με τον δικό Σου ουρανό, τη δική μου φθορά,με τη δική Σού αφθαρσία, το δικό μου θάνατο, με τη δική Σου αιώνια ζωή.

Ο Σταυρός είναι ο δρόμος που οδηγεί στην αυλή Σου.Ο δρόμος που έχει για τέλος την Ανάσταση.

 

© Αλέξης Αλεξάνδρου 13/9/18

Το καλύτερο πλησίασμα προς τον Θεό είναι η προσευχή

Απ’ όλα τα πλησιάσματα προς το Θεό το καλύτερο είναι η προσευχή, που σε τελευταία ανάλυση είναι το μόνο μέσον. Στην πράξη της προσευχής η ανθρώπινη διάνοια βρίσκει την ευγενέστερη έκφρασή της. Η πνευματική κατάσταση του επιστήμονα που ερευνά, του καλλιτέχνη που δημιουργεί έργα τέχνης, του διανοητή που φιλοσοφεί, ακόμα και του επαγγελματία θεολόγου που προβάλλει τις θεωρίες του, όλ’ αυτά δεν μπορούν να συγκριθούν  με τα πνευματικά βιώματα ενός ανθρώπου της προσευχής που έρχεται πρόσωπο με Πρόσωπο με τον ζωντανό Θεό. Κάθε άνθρωπος και κάθε είδους πνευματική δραστηριότητα παρουσιάζει λιγότερη δύναμη από την προσευχή. Μπορούμε να εργαστούμε δέκα ή δώδεκα ώρες συνέχεια, αλλά λίγες στιγμές προσευχής είναι εξαντλητικές.

Η πραγματική προσευχή βέβαια δεν έρχεται αμέσως. Δεν είναι εύκολη υπόθεση να διατηρούμε την έμπνευση ενώ είμαστε περικυκλωμένοι από τα παγωμένα νερά του κόσμου, ο οποίος δεν προσεύχεται. Ο Χριστός έρριξε τη θεία φλόγα στη γη, και προσευχόμαστε σ’ αυτόν να φλογίσει τις ψυχές μας να μην υπερνικηθούμε από το κοσμικό ψύχος και να μην επισκιάσει κανένα μαύρο σύννεφο αυτήν την λαμπρή φλόγα.

 

Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου Σαχάρωφ, “Η ζωή Του ζωή μου”.

 

Πηγή: iconandlight