ΠΛΗΜΜΥΡΙΔΑ ΑΓΑΠΗΣ

«Κλάους, σου συνιστώ

να κάνεις νοερά προσευχή.

Τα λόγια είναι: «Κύριε Ιησού Χριστέ,

ελέησόν με, τον αμαρτωλόν».

Αν λες τακτικά αυτήν την «προσευχή της καρδιάς»,

θα δεις την καλή αλλοίωση

που θα σου χαρίσει ο Κύριος».

Με αυτά τα λόγια με αποχαιρέτησε.

Στο ταξίδι της επιστροφής σκεφτόμουν πόσο συχνά

είχα αποδείξεις για τη δύναμη της προσευχής

αυτό όμως ίσχυε μόνο για τους άλλους,

καθώς εγώ δεν είχα ακόμα γνωρίσει

τα ευεργετήματα της προσευχής

 μέχρι τότε νόμιζα ότι δεχόμουν «δώρα»,

τα οποία φώτιζαν την πορεία μου προς τον Ύψιστο

και ενδυνάμωναν την πίστη μου σε Εκείνον.

ΠΑΡΕΑ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ

Πολλές φορές το μόνο

που χρειάζεται ο άλλος

είναι να τον ακούσεις. 

Πολλές φορές, το μόνο

που χρειάζεται ο άλλος

είναι μια αγκαλιά.

Πολλές φορές, το μόνο που χρειάζεται,

είναι να μείνεις δίπλα του σιωπηλά…

 Δεν έχει ανάγκη ούτε από αναλύσεις,

ούτε από εξηγήσεις,

ούτε από έξυπνα και σοφά λόγια.

Δε θέλει να σε ακούσει να του λες,

‘’να είσαι δυνατός’’,

δε θέλει να σε ακούσει να του λες,

‘’να είσαι ψύχραιμος’’,

δε θέλει να σε ακούσει να του λες

πως ‘’έτσι ήθελε ο Θεός…’’.

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Ο ΘΕΟΣ;

Tο Θεό δεν θα τον βρείτε

μέσα στα βιβλία.

Θα τον βρείτε αν έχετε

τα μάτια στραμμένα στη γη,

στο πεζοδρόμιο,

εκεί όπου πονάει ο κόσμος.

Στα μικρά και στα φαινομενικά ασήμαντα.

Ξέρετε ότι εγώ παίρνω κουράγιο

κάθε φορά που μπροστά μου

περνάνε φορτηγά τα οποία

γράφουνε πίσω στο τζάμι

«Έχει ο Θεός»;

Παίρνω κουράγιο κι’ όταν θυμάμαι

τα παιδάκια στην Aιθιοπία

που με τρέχανε ξωπίσω

και ενώ περίμενες

να μου ζητήσουνε φαγητό

το μόνο που ήθελαν

ήταν ένα χαρτί και ένα μολύβι

για να ζωγραφίσουν…

Nα ζωγραφίζουν τον κόσμο!

Αντώνης Σαμαράκης

ΑΓΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ

Κι εσύ αλάτι είσαι, αδελφέ μου.

Δεν σου το λέω για κολακεία.

Πίστεψέ το, κι εσύ αλάτι είσαι

για τον κόσμο.

Μπορεί το νερό να διαλύει

το αλάτι όμως, κάποτε,

 μέσα από μια κολυμβήθρα,

τα χέρια ενός παπά

σε κράτησαν ψηλά πεντακάθαρο,

 ολοφώτεινο, κάτασπρο,

σαν το φρέσκο αλάτι,

που αστράφτει στον ήλιο.

Ντύθηκες την αγιοσύνη, αδελφέ μου.

Την πήρες προίκα θεϊκή

και τα δώρα Του ο Θεός

δεν τα παίρνει πίσω.

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ...

Ένα ταξίδι είναι η ζωή.

Όσο ζεις, ταξιδεύεις,

κι όσο ταξιδεύεις, ζεις.

Η ζωή δεν είναι αυτό που βλέπεις,

αλλά κυρίως αυτό που δεν βλέπεις.

Όχι αυτό που φαίνεται,

αλλά αυτό που κρύβεται.

Όχι το σκοτάδι που ψηλαφάς,

αλλά το φως που αναζητάς.

Μια ζωή, χιλιάδες κόσμοι.

Ένας κόσμος, εκατομμύρια ζωές.

ΑΧ ΑΥΤΑ ΤΑ LIKE...

Tο like δεν είναι αυτοσκοπός.

Μεγάλη η παγίδα το ομολογώ.

Ήρθες και μου είπες

πως διαβάζεις αυτά που γράφω,

αλλά  μου ζήτησες συγγνώμη

γιατί δεν κάνεις like

για τους δικούς σου λόγους.

Μια βιτρίνα όλο αυτό.

Το ξέρεις και το ξέρω

πως βαθιά μέσα στην καρδιά

κρύβονται τα μυστικά.

Οι πόθοι οι πιο αγνοί.

Το φως και η αγάπη.

Στη ζωή πάνω παίζεται το παιχνίδι.

Εκεί που κανένα like δεν αρκεί.

Εκεί που καταθέτουμε

ότι πραγματικά  έχουμε.

Άνοιξη ή χειμώνα,

αγάπη ή έχθρα,

αλήθεια ή ψέμα.

Γι'αυτό μη πολυσκοτίζεσαι.

Σημασία έχει

να μας αγγίξει ο Χριστός.

Και τότε όλα θα γίνουν φως.

Να'σαι καλά

και να προσεύχεσαι.

Ο Θεός να το ξέρεις,

σ'αγαπάει πολύ.

Αλέξης Αλεξάνδρου 1/6/18

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Αφού δεν έρχεται κανείς,

μήπως να πάμε εμείς;

Κάποιος πρέπει να σπάσει

τούτη τη φρικτή σιωπή, να θρυμματίσει

τη βαριά ακινησία και την αφόρητη αμιλησιά.

Αβίωτος ο βίος στη χώρα

του τίποτα και του κανενός.

Μήπως είναι καιρός να γίνουμε

κι εμείς απεσταλμένοι;

Τετριμμένοι και πανελάχιστοι «απόστολοι»

στην έρημο των αλάλων προσδοκώντων;

Να πάμε, αλλά και να μην πάμε.

Να πάμε, αφού πρώτα έρθει

ο Ερχόμενος στην καρδιά.

Αν δεν έρθει Αυτός, κανείς μας

δεν πρέπει να πάει πουθενά,

 κανείς μας δεν πρέπει να πει ή να κάνει τίποτα.

Η κατηχησιολογία, η εδαφιολογία και η πατρολογία,

δίχως τον αυτοσεβασμό και το σεβασμό

που σου παρέχουν εκλεκτά βιώματα πνευματικότητας,

είναι από προπέτεια, φενάκη,

εμμονή μέχρι και έγκλημα.

Να γίνουμε ωραίοι «αποστολικοί» άνθρωποι:

αυτοί που, από διάκριση και συναίσθηση,

δεν είναι και δεν θέλουν να είναι

αυτόκλητοι και εγώκλητοι,

αλλά αισθαντικά χριστόκλητοι·

αυτοί που έμαθαν με συλλαβιστή δίψα

την αλήθεια της ζωής και την μετέτρεψαν

φιλότιμα σε παράκληση προς τους άλλους·

αυτοί που η αγάπη τους δεν μοιάζει

με συρματοπλέγματα κατοχής που κατασκευάζουν

οι θεωρίες και οι απολυτοσύνες.