Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ

Δώστε προσοχή στην ψυχή

και το σώμα σας θα ανακουφισθεί

 και θα γεμίσει από ευφροσύνη.

Σηκώστε τα χέρια σας,

που τα κουνάτε περήφανα,

σηκώστε τα ψηλά

και παρακαλέστε τον Κύριο,

γιατί άλλη σωτηρία και βοήθεια

δεν υπάρχει απ' αυτόν.

 Παρατήστε τις ψευτιές,

τα ξεγελάσματα

και τις ψευτοπαρηγοριές,

 ο μόνος αληθινός παρηγορητής

είναι το Πνεύμα το Άγιο,

ο Παράκλητος,

γιατί είναι ο ίδιος και Πηγή της Ζωής.

Παρηγοριά αληθινή

δεν υπάρχει σε ότι πεθαίνει.

Φώτης Κόντογλου

ΤΑ ΜΑΝΤΑΡΙΝΙΑ

Προχωρούμε στο μονοπάτι 

μαζί με τον π. Παΐσιο.

Στον δρόμο συναντούμε τον π. Καλλίνικο

από τη Σκήτη του Κουτλουμουσίου.

Φθάνουμε στο ξύλινο γεφυράκι του.

Γύρω μας φουντουκιές γυμνές χωρίς φύλλα.

Μόνο κλαδιά.

«Μπα, ποιός έφερε μανταρίνια;»,

ρωτά έκπληκτος ο π. Παΐσιος.

«Πως μ' αρέσουν τα μανταρίνια!»,

λέει με εμφανώς προσποιητή λαιμαργία..

«Θα κρατήσω για τον εαυτό μου τρία.

Καλύτερα, ας τα κάνω πέντε.

Μια που βρήκα την ευκαιρία, 

θα πάρω επτά»,

λέει με ένα πολύ χαριτωμένο χαμόγελο

και σταματά.

«Πάρε τα υπόλοιπα, π. Καλλίνικε,

και πήγαινε τα απέναντι στον γερο-Ιωσήφ».

ΠΛΗΜΜΥΡΙΔΑ ΑΓΑΠΗΣ

«Κλάους, σου συνιστώ

να κάνεις νοερά προσευχή.

Τα λόγια είναι: «Κύριε Ιησού Χριστέ,

ελέησόν με, τον αμαρτωλόν».

Αν λες τακτικά αυτήν την «προσευχή της καρδιάς»,

θα δεις την καλή αλλοίωση

που θα σου χαρίσει ο Κύριος».

Με αυτά τα λόγια με αποχαιρέτησε.

Στο ταξίδι της επιστροφής σκεφτόμουν πόσο συχνά

είχα αποδείξεις για τη δύναμη της προσευχής

αυτό όμως ίσχυε μόνο για τους άλλους,

καθώς εγώ δεν είχα ακόμα γνωρίσει

τα ευεργετήματα της προσευχής

 μέχρι τότε νόμιζα ότι δεχόμουν «δώρα»,

τα οποία φώτιζαν την πορεία μου προς τον Ύψιστο

και ενδυνάμωναν την πίστη μου σε Εκείνον.

ΠΑΡΕΑ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ

Πολλές φορές το μόνο

που χρειάζεται ο άλλος

είναι να τον ακούσεις. 

Πολλές φορές, το μόνο

που χρειάζεται ο άλλος

είναι μια αγκαλιά.

Πολλές φορές, το μόνο που χρειάζεται,

είναι να μείνεις δίπλα του σιωπηλά…

 Δεν έχει ανάγκη ούτε από αναλύσεις,

ούτε από εξηγήσεις,

ούτε από έξυπνα και σοφά λόγια.

Δε θέλει να σε ακούσει να του λες,

‘’να είσαι δυνατός’’,

δε θέλει να σε ακούσει να του λες,

‘’να είσαι ψύχραιμος’’,

δε θέλει να σε ακούσει να του λες

πως ‘’έτσι ήθελε ο Θεός…’’.

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Ο ΘΕΟΣ;

Tο Θεό δεν θα τον βρείτε

μέσα στα βιβλία.

Θα τον βρείτε αν έχετε

τα μάτια στραμμένα στη γη,

στο πεζοδρόμιο,

εκεί όπου πονάει ο κόσμος.

Στα μικρά και στα φαινομενικά ασήμαντα.

Ξέρετε ότι εγώ παίρνω κουράγιο

κάθε φορά που μπροστά μου

περνάνε φορτηγά τα οποία

γράφουνε πίσω στο τζάμι

«Έχει ο Θεός»;

Παίρνω κουράγιο κι’ όταν θυμάμαι

τα παιδάκια στην Aιθιοπία

που με τρέχανε ξωπίσω

και ενώ περίμενες

να μου ζητήσουνε φαγητό

το μόνο που ήθελαν

ήταν ένα χαρτί και ένα μολύβι

για να ζωγραφίσουν…

Nα ζωγραφίζουν τον κόσμο!

Αντώνης Σαμαράκης

ΑΓΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ

Κι εσύ αλάτι είσαι, αδελφέ μου.

Δεν σου το λέω για κολακεία.

Πίστεψέ το, κι εσύ αλάτι είσαι

για τον κόσμο.

Μπορεί το νερό να διαλύει

το αλάτι όμως, κάποτε,

 μέσα από μια κολυμβήθρα,

τα χέρια ενός παπά

σε κράτησαν ψηλά πεντακάθαρο,

 ολοφώτεινο, κάτασπρο,

σαν το φρέσκο αλάτι,

που αστράφτει στον ήλιο.

Ντύθηκες την αγιοσύνη, αδελφέ μου.

Την πήρες προίκα θεϊκή

και τα δώρα Του ο Θεός

δεν τα παίρνει πίσω.

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ...

Ένα ταξίδι είναι η ζωή.

Όσο ζεις, ταξιδεύεις,

κι όσο ταξιδεύεις, ζεις.

Η ζωή δεν είναι αυτό που βλέπεις,

αλλά κυρίως αυτό που δεν βλέπεις.

Όχι αυτό που φαίνεται,

αλλά αυτό που κρύβεται.

Όχι το σκοτάδι που ψηλαφάς,

αλλά το φως που αναζητάς.

Μια ζωή, χιλιάδες κόσμοι.

Ένας κόσμος, εκατομμύρια ζωές.