ΣΗΚΩ, ΑΡΚΕΤΑ ΕΚΑΤΣΕΣ

Όπου να 'σαι θα έρθει.

Αυτό που έσπειρες

αυτό και θα θερίσεις.

Σε όποιο αφεντικό δούλεψες

εκεί και θα πληρωθείς.

Ο πνευματικός νόμος υπάρχει

και θα εφαρμοστεί.

Όσοι κράτησαν την πίστη,

την ελπίδα,την αγάπη,

την προσφορά και την αλήθεια

θα λάμψουν όπως οι φάροι φωτίζουν

το μαυρό σκοτάδι

και τις φουρτουνιασμένες θάλασσες.

Ο ΚΑΡΔΙΑΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Η παγκοσμιοποίηση διαβιβρώσκει

τεχνηέντως ή μη ιερούς θεσμούς

όπως η θρησκεία, η πατρίδα,

η γλώσσα, η οικογένεια.

Αγοράζει ψυχές

και πληρώνει υλικά αγαθά.

Ο ορθολογιστής θεοποιεί τον εγκέφαλο,

 ο γαστρίμαργος την γαστέρα του,

ο φιλάργυρος το χρήμα,

ο οπαδός τον ηγέτη,

κι έτσι σκέφτεται ανάλογα

με τις προτεραιότητες που θέτει.

Ο καρδιακός άνθρωπος

είναι ο ολοκληρωμένος,

ο αληθινός χριστιανός,

που πρότυπο έχει τον Χριστό

και κανόνα του το Ευαγγέλιο.

+Γέροντας Μωυσής Αγιορείτης

Η ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ

Η έρευνα είναι μέθη.

Ο κόσμος μας είναι φτιαγμένος

με ασύλληπτη ομορφιά και σοφία.

Αξίζει να ανακαλύψει κανείς

και τα δύο όσο περισσότερο μπορεί.

Απλά πρέπει να το κάνει

με την ταπείνωση του ανθρώπου,

όχι με το θράσος ενός ψευτοθεού.

Πρέπει να συμβιβασθεί με τα όριά του.

 Η ανθρώπινη γνώση,

κατανόηση και σοφία

δεν είναι άπειρες ούτε πλήρεις.

Και η ίδια η φύση μας δείχνει τα όριά μας.

Το σύμπαν παρουσιάζει στην αρχή του 

singularity (μαθηματική ανωμαλία).

Κρύβει το μυστικό του.

σύμφωνα με την αρχή της αβεβαιότητος,

η φύση όσο μας αποκαλύπτει

ένα μυστικό της

τόσο μας κρύβει κάποιο άλλο.

Είμαστε ευλογημένοι να γνωρίσουμε

το πολύ και το μεγάλο,

αλλά καταδικασμένοι

να μην κατακτήσουμε

το άπειρο και το όλον.

Αυτό όμως το άπειρο και το όλον,

το πέρα από τις αισθήσεις

και τη γνώσης μας,

είναι που οδηγεί στον Θεό.

όποιος ζαλιστεί από τη γνώση του

έχασε τον Θεό.

Η ζωή του τότε μοιάζει με μία αλυσίδα

που ο κάθε κρίκος της

είναι και μία επιτυχία.

Το τελικό όμως συνολικό αποτέλεσμα

είναι αποτυχία και αστοχία.

Η γνώση είναι πολύ όμορφη,

αλλά λίγη για να σε ελευθερώσει.

Έχει όρια, είναι πεπερασμένη.

Γι’ αυτό και χρειάζεται η πίστη.

Αυτή οδηγεί στο άπειρο και στο όλον.

από το βιβλίο:

"Αν υπάρχει ζωή, θέλω να ζήσω".

του Μητροπολίτη 

Μεσογαίας κ. Νικόλαου

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Η ομιλία της εβδομάδας 
με τον απίστευτο Κλάους Κένεθ.
(Δες χτεσινή ανάρτηση).

Μια περιπέτεια με πολλούς κινδύνους
μέχρι να βρει την Ιθάκη του.
Την Ορθοδοξία

ΘΕΟΙ, ΓΚΟΥΡΟΥ, ΕΙΔΩΛΑ

 Έχω μια συμβουλή προς όσους

παραπαίουν στο σφαλερό μονοπάτι

του ασιατικού μυστικισμού

και του διαλογισμού,

ακόμη κι αν τούτο περιορίζεται

σε μια απλή βόλτα

μέχρι τα αντίστοιχα ράφια

περί εσωτερισμού στο βιβλιοπωλείο

της γειτονιάς τους:

Όποιος από αυτούς έχει αναγνωρίσει

την προσωπική του αδυναμία

και υστέρηση,

αυτός είναι έτοιμος να άρει

τον Σταυρό του Ιησού,

για να απελευθερωθεί

από την αμαρτία του,

την προδοσία εις βάρος

της αγάπης του Θεού.

ΠΟΣΟ ΑΓΑΠΑΩ ΤΟΥΣ ΑΠΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

 Τούς πονεμένους, τούς αδικημένους,

τους κατατρεγμένους, τούς άσχημους,

τους κομπλεξικούς, τους φτωχούς,

τους άρρωστους, τους φυλακισμένους,

όλους αυτούς που ο «κόσμος»,

δεν υπολογίζει.

Σ’ αυτούς μιλάω, γι’ αυτούς γράφω.

Αυτοί με στηρίζουν

στις μοναχικές στιγμές μου.

Κι’ ας μην το ξέρουν.

Άχ Θεέ μου, να μου ΄δινες κι’ άλλη δύναμη

κι’ άλλα ταλέντα κι’ όχι μόνον

την μουσική και τον στίχο.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ;

 Πολλοί χριστιανοί μας,

νομίζουν δυστυχώς, ότι

η Εκκλησία μας είναι ένας κοινωνικός

και φιλανθρωπικός οργανισμός

και ότι σκοπός Της είναι

διάφορες «κοινωνικές»

η φιλανθρωπικές εκδηλώσεις.

Δυστυχώς αυτή η άποψη, επικρατεί

σε πολλούς κοσμικούς κύκλους,

που θέλουν την Εκκλησία

και τα Μυστήριά της,

(γάμοι, βαπτίσεις, κηδείες, μνημόσυνα κτλ.),

να είναι, όχι μέσα σωτηρίας

της ψυχής του ανθρώπου, αλλά

κοινωνικές και κοσμικές εκδηλώσεις.

Οι ίδιοι κύκλοι, έχουν την Εκκλησία

και ως φιλανθρωπικό οργανισμό,

που σκοπό έχει

τη συντήρηση των πτωχών

και των πεινασμένων ανθρώπων.