ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΕΓΩΚΕΝΤΡΙΣΜΟΣ

Υπήρχε ένα τυφλό κορίτσι

που μισούσε τον εαυτό του

ακριβώς επειδή ήταν τυφλή.

Μισούσε τους πάντες, 

εκτός απ τον αγαπημένο της φίλο.

Αυτός ήταν πάντα εκεί για εκείνη.

Είχε πει ότι αν ποτέ μπορούσε

να δει τον κόσμο,

θα παντρευόταν το φίλο της.

Μια μέρα, κάποιος της χάρισε

ένα ζευγάρι μάτια

και τότε εκείνη μπορούσε

να δει τα πάντα,

μαζί και το αγόρι της.

Ο φίλος της τότε τη ρώτησε:

«Τώρα που μπορείς να δεις τον κόσμο,

θα με παντρευτείς;»

Το κορίτσι σοκαρίστηκε

όταν είδε ότι και ο φίλος της

ήταν τυφλός και αρνήθηκε να τον παντρευτεί.

Ο φίλος της έφυγε μακριά πικραμένος.

Αργότερα της έγραψε

ένα γράμμα λέγοντάς της:

«ΜΟΝΟ ΠΡΟΣΕΧΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ 
ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ»

Έτσι λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος

όταν αλλάζει κάτι στα δεδομένα μας.

Μόνο λίγοι θυμούνται πως ήταν η ζωή τους

πριν και ποιός ήταν πάντα εκεί για αυτούς

στις πιο δύσκολες καταστάσεις.

Πριν διαμαρτυρηθείτε

για την γεύση του φαγητού σας ,

σκεφτείτε  κάποιον που δεν έχει να φάει.

Πριν διαμαρτυρηθείτε για τη ζωή ,

σκεφτείτε κάποιον που ‘έφυγε’ νωρίς.

Πριν παραπονεθείτε για τη δουλειά σας, 
σκεφτείτε τους άνεργους,

τα άτομα με ειδικές ανάγκες,

και εκείνους που εύχονται

να είχαν τη δουλειά σας.

https://antikleidi.com/

ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ

Να αποκτήσεις εμπειρίες.

Να μην βιαστείς να εγκλωβιστείς

μέσα σε μία σχέση.

Να ζήσεις τη ζωή σου.

Να αλλάξεις συντρόφους,

να γνωρίσεις ανθρώπους διαφορετικούς.

Άνθρωπος που δεν την έχει ζήσει τη ζωή,

βγάζει στερητικά.

Εσύ λοιπόν, να μην βιαστείς.

Κοίτα να περάσεις καλά τώρα,

και κάποια στιγμή, θα βρεις

έναν άνθρωπο να νοικοκυρευτείς,

να ζήσετε μαζί το υπόλοιπο σας.

Μην βάζεις στο κεφάλι σου

υποχρεώσεις από τώρα.

Κοίτα πρώτα να χορτάσεις

από τα όσα έζησες, να γεμίσεις,

για να μπορέσεις μετά να είσαι εντάξει.

Για να μην ψάχνεσαι.

Για να μπορέσεις να στεριώσεις.’’

ΠΩΣ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΩ;

Πως να πιστέψω,σε ρωτώ.

-Τι να'ναι άραγε η πίστη;

-Όχι,δεν πιστεύει το μυαλό,

αλλά η καρδιά.

Πως να πιστέψει άλλωστε ο νους

σε κάτι τόσο παραλογο;

Κοιτάζεις μα δεν βλέπεις

γιατί η καρδιά είναι τυφλή.

Μόνο με την καρδιά

μπορείς να δεις καθαρά.

Η λογική βλέπει το θάνατο,

η πίστη την ζωή.

Η λογική το τέλος,η πίστη την αρχή.

Η λογική τα καρφιά,η πίστη τα φιλιά.

Η λογική  κοιτάει τη Σταυρωση,

μα η πίστη την Ανάσταση.

Αφέσου,παραδώσου,

εμπιστεύσου αυτό που σε ξεπερνά.

Κοίτα πιο πέρα

απ'την απέναντι ακρογιαλιά.

Να περιμένεις την αυγή

μετά την μακρια νύχτα.

Κυρίως ν' αγαπάς.

Ν' αγαπάς χωρίς όρια.

Χωρίς προσδοκίες,

δίχως υστεροβουλίες.

Όταν αγαπάς,αγαπάς.

Δεν ζητάς αποδείξεις

γιατί εσύ αγαπάς.

Και δεν σε νοιάζει γιατί έχεις δωθεί

θυσία στην αγάπη.

Ή υπάρχει Θεός ή δεν υπάρχει.

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ

Δώστε προσοχή στην ψυχή

και το σώμα σας θα ανακουφισθεί

 και θα γεμίσει από ευφροσύνη.

Σηκώστε τα χέρια σας,

που τα κουνάτε περήφανα,

σηκώστε τα ψηλά

και παρακαλέστε τον Κύριο,

γιατί άλλη σωτηρία και βοήθεια

δεν υπάρχει απ' αυτόν.

 Παρατήστε τις ψευτιές,

τα ξεγελάσματα

και τις ψευτοπαρηγοριές,

 ο μόνος αληθινός παρηγορητής

είναι το Πνεύμα το Άγιο,

ο Παράκλητος,

γιατί είναι ο ίδιος και Πηγή της Ζωής.

Παρηγοριά αληθινή

δεν υπάρχει σε ότι πεθαίνει.

Φώτης Κόντογλου

ΤΑ ΜΑΝΤΑΡΙΝΙΑ

Προχωρούμε στο μονοπάτι 

μαζί με τον π. Παΐσιο.

Στον δρόμο συναντούμε τον π. Καλλίνικο

από τη Σκήτη του Κουτλουμουσίου.

Φθάνουμε στο ξύλινο γεφυράκι του.

Γύρω μας φουντουκιές γυμνές χωρίς φύλλα.

Μόνο κλαδιά.

«Μπα, ποιός έφερε μανταρίνια;»,

ρωτά έκπληκτος ο π. Παΐσιος.

«Πως μ' αρέσουν τα μανταρίνια!»,

λέει με εμφανώς προσποιητή λαιμαργία..

«Θα κρατήσω για τον εαυτό μου τρία.

Καλύτερα, ας τα κάνω πέντε.

Μια που βρήκα την ευκαιρία, 

θα πάρω επτά»,

λέει με ένα πολύ χαριτωμένο χαμόγελο

και σταματά.

«Πάρε τα υπόλοιπα, π. Καλλίνικε,

και πήγαινε τα απέναντι στον γερο-Ιωσήφ».

ΠΛΗΜΜΥΡΙΔΑ ΑΓΑΠΗΣ

«Κλάους, σου συνιστώ

να κάνεις νοερά προσευχή.

Τα λόγια είναι: «Κύριε Ιησού Χριστέ,

ελέησόν με, τον αμαρτωλόν».

Αν λες τακτικά αυτήν την «προσευχή της καρδιάς»,

θα δεις την καλή αλλοίωση

που θα σου χαρίσει ο Κύριος».

Με αυτά τα λόγια με αποχαιρέτησε.

Στο ταξίδι της επιστροφής σκεφτόμουν πόσο συχνά

είχα αποδείξεις για τη δύναμη της προσευχής

αυτό όμως ίσχυε μόνο για τους άλλους,

καθώς εγώ δεν είχα ακόμα γνωρίσει

τα ευεργετήματα της προσευχής

 μέχρι τότε νόμιζα ότι δεχόμουν «δώρα»,

τα οποία φώτιζαν την πορεία μου προς τον Ύψιστο

και ενδυνάμωναν την πίστη μου σε Εκείνον.

ΠΑΡΕΑ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ

Πολλές φορές το μόνο

που χρειάζεται ο άλλος

είναι να τον ακούσεις. 

Πολλές φορές, το μόνο

που χρειάζεται ο άλλος

είναι μια αγκαλιά.

Πολλές φορές, το μόνο που χρειάζεται,

είναι να μείνεις δίπλα του σιωπηλά…

 Δεν έχει ανάγκη ούτε από αναλύσεις,

ούτε από εξηγήσεις,

ούτε από έξυπνα και σοφά λόγια.

Δε θέλει να σε ακούσει να του λες,

‘’να είσαι δυνατός’’,

δε θέλει να σε ακούσει να του λες,

‘’να είσαι ψύχραιμος’’,

δε θέλει να σε ακούσει να του λες

πως ‘’έτσι ήθελε ο Θεός…’’.