ΑΛΗΘΙΝΗ ΓΕΥΣΗ

Βλεποντας χθες ένα πεντάλεπτο βίντεο με τον μακαριστό γέροντα Αιμιλιανό αισθάνθηκα όλο το χώρο να ευωδιάζει ουρανό.Πραγματικά νιώθεις μέσα σε αυτά τα λίγα λεπτά πως για κάποιους ο Θεός δεν είναι απλά μια φιλοσοφία,δεν είναι ωραία λόγια,δεν είναι κάτι το φανταστικό και άπιαστο.

Μέσα από την όλη παρουσία του αγίου γέροντα εκπέμπεται ένα φως διαφορετικό,μια βαθιά προσωπική εμπειρία,μια ζωντανή σχέση,μια αληθινή γεύση του Θεού.

Μάτια σπινθηροβόλα,λόγια γλυκά σαν μέλι,ουράνια πραότητα,μετά θάνατον ζωής βεβαιότητα,μαρτυρημενη εμπρός σου αγιότητα.

Η μορφή του θυμίζει ξανά το λόγο του Απ.Παύλου:

"Ζω σε ουκέτι εγώ, ζωή σε εν εμοί ο Χριστός" (Προς Γαλάτας Κεφ.2,20),
το οποίο μεταφράζεται ως:
"Τώρα πια δε ζω εγώ, αλλά ζει στο πρόσωπό μου ο Χριστός."

Στο πρόσωπο του π.Αιμιλιανού ζει ο Χριστός που είναι αιώνιος,που είναι η ανάσταση,η αλήθεια και η ζωή.

Χριστός Ανέστη γέροντα!

Αλέξης Αλεξάνδρου 10/5/19

*Φωτογραφία: Σιμωνόπετρα ,Τρίτη του Πάσχα 30/4/19
από προσωπική συλλογή,
Εδώ στη μονή που ασκήτεψε και διετέλεσε
ηγούμενος ο γέροντας Αιμιλιανός

Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Όποιος αφήνει ανέγγιχτους τους άλλους από την παρουσία του, όποιος τους αφήνει ελεύθερους να κάνουν ότι θέλουν και η μόνη σχέση του μαζί τους είναι η σχέσης της διακονίας, της υπηρεσίας, του εσχάτου ανθρώπου, ο απλός, ο ταπεινός, ο ανεπιτήδευτος, αυτός είναι πάντοτε ο αγαπημένος. Όσοι ζητούν, απαιτούν, παρακαλούν, αυτούς, από μακριά τους βλέπεις και τους αποφεύγεις.

+Αρχιμ. Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου

ΜΙΑ ΜΥΓΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ

«Άκου λοιπόν αυτό που δεν είναι δική μου σοφία, αλλά κάποιου πολύ φωτισμένου γέροντα: Αν βλέπεις τα πράγματα με μάτια μέλισσας, θα τα βλέπεις όλα μέλι. Αν όμως τα βλέπεις με μάτια μύγας, θα τα βλέπεις όλα ακαθαρσίες».

Με αυτά τα λόγια ο ηγούμενος σηκώθηκε όρθιος, θεωρώντας πως η συζήτηση τελείωσε. Ο Γιώργος επίσης σηκώθηκε και κατευθύνθηκε προς την πόρτα. Λίγο πριν βγεί έξω, στάθηκε και γυρνώντας απάντησε:
«Αν βάλεις μια μέλισσα σε ένα στάβλο, θα σηκωθεί να φύγει γιατί δεν θα ᾽βρει τίποτα ωφέλιμο. Αν βάλεις μια μύγα στο μελίσσι, θα τη σκοτώσουν οι μέλισσες. Από το πώς και πότε θα φύγω από δω, θα δείξει τι είμαι».

Όταν έμεινε μόνος του ο ασπρομάλλης γέροντας, στάθηκε σε στάση προσευχής κάτω από το εικόνισμα της Παναγίας και με ραγισμένη φωνή ψιθύρισε:
«Παντάνασσά μου, μια μύγα ήρθε στο Περιβόλι Σου. Εσύ που γοργά σπεύδεις σε όποιον Σε επικαλεστεί και όλους μάς συμπονάς, μεσίτευσε στον Υιό Σου να τον ελεήσει! Τον δρόμο έχασε, ας μη χάσει και την ψυχή του...».

Από το βιβλίο «ΜΙΑ ΜΥΓΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ»,
Φραγκόπουλος Γ. Βασίλειος

ΤΟ ΟΡΟΣ ΖΕΙ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟ

Αυτό της αιωνιότητας.

Εδώ τα πάντα μιλάνε με τη σιωπή,
τη ψαλμωδία και την προσευχή.

Εδώ το "Χριστός Ανέστη",
δεν είναι απλά λόγια
αλλά εμπειρία,βίωμα,ζωή.

Όλα κινούνται γύρω απ'τον Θεό.
Οι λέξεις,οι σκέψεις,οι σιωπές,
τα δάκρυα, έχουν αναφορά τον Χριστό.
Εδώ κουμάντο κάνει
η αρχόντισσα Παναγία
στο εύοσμο περιβόλι της.

Η φύση γενναιόδωρη,προσκυνεί
με τον δικό της τρόπο τον Δημιουργό.
Πυκνά πράσινα δάση,επιβλητικά βουνά,
θεόρατες απότομες πλαγιές,
ένα πέλαγος βαμμένο μπλε κι ένας ουρανός
στο πιο όμορφο γαλάζιο.
Ακόμα κι ο ήλιος
παίζει παράξενα παιχνίδια
κι αποκαλύπτει τον θαυματουργό σταυρό,
το καύχημα για κάθε χριστιανό.

Στο Άγιο Όρος το τάλαντο θα συνεχίζει
να χτυπά λίγο πριν την αυγή,
οι καμπανες θα καλούν
σε εγρήγορση του πνεύματος,
τα πουλάκια θα κελαηδούν
αναστάσιμους σκοπούς,
τα κομποσχοίνια θα γυρίζουν αδιάκοπα,
ξανά και ξανά, στις λέξεις της ευχής
και οι καρδιές θα φλέγονται από πόθο
γι'αυτό τον μυστικό παράδεισο
που κρύβει πολύ περισσότερα
από όσα μπορούν να δουν τα μάτια.

Χριστός Ανέστη!

Αλέξης Αλεξάνδρου 6/5/19

Φωτογραφία, στο μπαλκόνι της Ι.Μ.Σίμωνος Πέτρας,

29/4/19,Δευτέρα του Πάσχα,

από προσωπική συλλογή

Η ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΕΥΤΥΧΙΑ

Στην αρχή του χρόνου συγκεντρώθηκαν τα ταγκαλάκια, όπως τα αποκαλούσε ο Άγιος Παΐσιος,και αποφάσισαν να κάνουν μια φάρσα με τους ανθρώπους.

 Ένα από αυτά είπε:-Τι θα λέγατε να κάναμε λίγη «πλάκα» με τους ανθρώπους, αφαιρώντας τους κάτι;Και τι μπορούμε να τους αφαιρέσουμε;είπε κάποιο άλλο.

Μετά από πολλή σκέψη το πιο μικρό είπε: Ας τους πάρουμε την ευτυχία. Το πρόβλημα όμως είναι πού να την κρύψουμε, ώστε να μην τη βρούνε.

Κάποιο πρότεινε: Να την κρύψουμε στην κορυφή του ψηλότερου βουνού του κόσμου.

-Όχι. Είπε κάποιο άλλο. Οι άνθρωποι διαθέτουν τεράστια δύναμη. Κάποιος θα μπορούσε

να πάει να τη βρει και τότε όλοι θα μπορούσαν να ξέρουν πού να την αναζητήσουν.

-Τότε να την κρύψουμε στο βυθό της θάλασσας, πρότεινε ένα άλλο ταγκαλάκι.

-Όχι, έχουν υπερσύγχρονα υποβρύχια και πολύ σύντομα θα τη βρούνε,αντέτεινε το πρώτο.

-Να τη φυγαδέψουμε σε ένα μακρινό πλανήτη, πρότειναν εν χορώ κάποια άλλα.

-Τα διαστημόπλοια πάνε κι έρχονται στο διάστημα. Θα την ανακαλύψουνκαι θα επαίρονται και θα αλαλάζουν ως νέοι μαραθωνοδρόμοι…

Ένα ταγκαλάκι καθόταν σιωπηλό, ακούγοντας προσεκτικά και αναλύοντας σοβαρά κάθε πρόταση.

-Νομίζω, είπε στοχαστικά, υπάρχει ένας χώρος

τον οποίο οι άνθρωποι ποτέ δεν θα τον ψάξουν.

Όλα ξαφνιάστηκαν, αλληλοκοιτάχτηκαν και ρώτησαν ταυτόχρονα.

-Πού δεν θα ψάξουν;

-Βαθιά μέσα τους. 

Εκεί θα κρύψουμε την ευτυχία. Οι άνθρωποι θα είναι τόσο απασχολημένοι ψάχνοντας παντού, πέρα από τους εαυτούς τους, που ποτέ δεν θα τη βρούνε!

Όλα τα ταγκαλάκια συμφώνησαν. Από τότε ο άνθρωπος δαπανά τη ζωή του ψάχνοντας για την ευτυχία του χωρίς να γνωρίζει ότι αυτή βρίσκεται μόνο μέσα του.

«Η Βασιλεία του Θεού εντός υμών εστιν». (Λουκ 17,21).

Πηγή: http://users.sch.gr/aiasgr

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Το έργο αυτό το έχω ξαναδεί,
το έχω ζήσει κι εγώ πολλά χρόνια.

Όλη αυτή η πορεία προς το Πάσχα
να με αφήνει αδιάφορο,
κάπου μέσα στην καρδιά μου
ακόμα και να με ενοχλεί.
Να παρακαλώ από μέσα μου
να περάσει να ησυχάσουμε.

Τι να νιώσω,τι να βιώσω
αφού δεν περιμένω τίποτα,
αφού δεν προετοιμάζομαι
γι'αυτό το υπέρτατο γεγονος
ολόκληρου του ανθρώπινου γένους;

Λίγα βαμμένα κόκκινα αυγά,
αρνίσια σούβλα,τσουρέκια,
στολισμένες λαμπάδες,
τραπέζια οικογενειακά
και λίγα λεπτά στην Εκκλησιά
απλά δεν με γεμίζουν,
δεν μου λένε κάτι.

Αυτά μέχρι πριν από λίγα χρόνια.
Σήμερα σιγά σιγά καταλαβαίνω
πως αν δεν περιμένεις,
αν δεν προσμένεις,
αν δεν πεινά και δεν διψά
το κορμί και η ψυχή σου
την Ανάσταση
δεν μπορείς να χαρείς.

Μόνο που η Ανάσταση
έρχεται πάντα μέσα από το δρόμο
της Σταύρωσης.
Της νηστείας,της συγχώρεσης,
της προσευχής,της ησυχίας,
των καρφιών και της προδοσίας.

Να το θυμάσαι...

Αλέξης Αλεξάνδρου 15/3/19

ΤΟ ΨΑΡΕΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Κακά τα ψέματα...
Στη χαρά,την ευμάρεια,
την ασυννέφιαστη ζωή της άνεσης
και της τρυφής,
σπάνια να ποθήσουμε το Θεό,
απίθανο ν'αναζητήσουμε ουρανό.

Εγκλωβισμένοι σε μια εικονική αυτάρκεια,
αδυνατούμε να αισθανθούμε
κάτι πέρα από τα βλεπόμενα.

Έρχεται όμως αναπόφευκτα και η ώρα
της συντριβής των ψευδαισθήσεων.
Η ώρα της αδυναμίας,
του επώδυνου σταυρού,
της εντός μας σκοτεινής φυλακής,
της αιμορροούσας πληγής,
της βουβής κραυγής.

Έρχεται η στιγμή της ανείπωτης αρρώστιας
που όζει θάνατο,
η απρόσμενη προδοσία
και η ασήκωτη απουσία.

Και τότε εκεί που δεν το περιμένεις
ένα θαύμα μυστικά επιτελείται.
Ο πόνος γίνεται σπόρος.
Της πίστης και της ελπίδας,
της αυγής και της Ανάστασης.

Κάπου εκεί στο σκοτεινό,
παγωμένο άδη μας,
στην ανεπάρκεια της δικής μας ανάσας,
στις ανήλιαγες ημέρες των δακρύων
και το ναυάγιο των ονείρων μας,
ένας σταυρωμένος Θεός
περιμένει από χρόνια να μας αναστήσει.

Όπως πολύ σοφά αναφέρει
ο γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης:
"Ο πόνος είναι το ψάρεμα του Θεού"

Τα δίχτυα είναι οι ωδίνες,
οι δοκιμασίες, που από αγάπη επιτρέπει
για να μας φέρει κοντά Του.
Ο πόνος μετατρέπεται τελικά σε δρόμο
για τον παράδεισο.

Αλέξης Αλεξάνδρου 4/4/19