ΕΥΤΥΧΙΑ

Ο άνθρωπος είναι δυστυχισμένος,γιατί δεν ξέρει ότι είναι ευτυχισμένος*. Τι να 'ναι άραγε η ευτυχία;Και γιατί οι άνθρωποι συχνά δεν την αναγνωρίζουν βυθιζόμενοι αναπόφευκτα στην θλίψη τους;

Η ευτυχία για μένα είναι η ευγνωμοσύνη και η χαρά στα απλά και καθημερινά.Στο χαμόγελο ενός παιδιού και στο χάζεμα των χρωμάτων τ'ουρανού την ώρα του δειλινού.Μια ωραία μελωδία που θ'ακούσεις,ένα βιβλίο που μέσα του ώρα πολλή θα βυθιστείς,ένα γλυκό σαν μέλι φιλί και μια γνώριμη αγκαλιά που ψάχνεις για πάντα να κρυφτείς.Μια αγγελική Θεία Λειτουργία,μια μυστική προσευχή,μια νυκτερινή ευχή, ένα αστέρι που στο σκοτάδι λάμπυρίζει κι ο ήλιος που την καρδιά σου τη φωτίζει.Το γέλιο σ'ενα καιρό μουντό,η αιώνια πίστη σ'ενα κόσμο πονηρό, το παράθυρο ελπίδας που ξεχειλίζει στην ψυχή σου φως.Η ευτυχία είναι μέσα σ'όλα όσα έχει πλάσει ο πανάγαθος Θεός.Το απαλό σαν χάδι άγγιγμα,το ανεπαίσθητο πέρασμα που κάνει καθημερινά και σιωπηλά στη ζωή σου ο Ιησούς Χριστός.

Αλέξης Αλεξάνδρου 7/8/20

*Η φράση στην αρχή είναι του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

ΚΡΙΣΗ

Είναι τόσο εύκολο να κρίνεις,να καταδικάζεις και να κατακρίνεις τον άλλο.Το δύσκολο είναι πρώτα να ψάξεις,να ενημερωθείς,να μάθεις όλη την αλήθεια και όχι αυτό που σου σερβίρεται έτοιμο στο πιάτο σου.Το δύσκολο είναι να έχεις προσωπική κρίση και διάκριση ώστε να μπορείς να βλέπεις αυτό που κοιτάς,να το ερευνάς κάτω από το φως του Θεού και όχι του σκοτισμένου σου νου.

Το ακόμη δυσκολότερο είναι να πάψεις να κοιτάς γύρω σου,αλλά βαθιά μέσα σου.Ν'αναγνωρίζεις με θάρρος τις πληγές,τις αδυναμιες και τα σφάλματα σου,να ταπεινώνεσαι και με την ευχή, με το Χριστό να ενώνεσαι.Γιατί θα ξέρεις πως η Ανάσταση έρχεται όταν αληθινά μετανοείς, όταν σταυρώνεις τον κακό, παλιό εαυτό σου και όχι τον αδερφό σου.

                                              

Αλέξης Αλεξάνδρου 30/7/20

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ

Όταν οι θλιψεις,οι δυσκολίες,οι αναποδιές της ζωής σε κτυπάνε αλύπητα η μια μετά την άλλη σαν τα ψηλά κύματα,να ταπεινώνεσαι,να γονατίζεις.Να σκύβεις το κεφάλι,να παίρνεις μια βαθιά ανάσα,να βουτάς και να περιμένεις.Να περιμένεις στο βυθό να περάσει το κύμα,να στεγνώσει το δάκρυ,να ηρεμήσει η φουρτούνα,να καταλαγιάσει ο πόνος.

Να περιμένεις και να προσεύχεσαι,να περιμένεις και να Τον προσμένεις.Και θα δεις,θα ξαστερώσει πάλι ο ουρανός της ψυχής σου κι ο ήλιος ξανά θα ζεστάνει γλυκά ολόκληρη την ύπαρξη σου.

Αλέξης Αλεξάνδρου 22/7/20

ΝΑ ΓΛΕΝΤΑΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ

Να τα περιμένεις ολα.Και τα καλά και τα δυσάρεστα,τα προβλέψιμα μα και τα απρόβλεπτα.Να μπορείς να χαίρεσαι τις χειμωνιάτικες λιακάδες αλλά και τις καλοκαιρινές καταιγιδες.Όλα γύρω μας αλλάζουν,τίποτε δεν μένει στατικό.Οτι δεν μεταμορφωμεται,ότι δεν προσαρμοζεται στην δυναμική πραγματικοτητα,ότι δεν κινείται τελικά πεθαίνει.

Άνθρωποι θα φύγουν και καινούριοι θα εισέλθουν στη ζωή σου Τα παιδιά θα μεγαλώσουν και θ'ανοίξουν τα φτερά για άλλες πολιτίειες.Μια αρρώστια ίσως σε επισκεφθεί και αναδιατάξεις θα επηρεάσουν την επαγγελματική σου πορεία.Γι'αυτό να τα περιμενεις όλα.Η ωριμανση έρχεται μέσα απ'τις αλλαγές.Οχι τις εξωτερικές αλλά τις εσωτερικές.Από τη βαθύτερη αντιμετώπιση και θέαση των πραγμάτων.

Να τα περιμενεις όλα.Οχι με φόβο αλλα με ελπίδα και πιστη.Όλα να το ξέρεις είναι βήματα στο δρόμο για την πνευματική αναπτυξη,τη συνάντηση με το Θεό.Ειναι από τα καθημερινά που θα μεταφερθουμε στα αιώνια.

Δεν μπορείς να τα ελέγξεις ολά.Η ζωή είναι συνωνυμη με την έκπληξη και την ανατροπή.Ελπιδα,πίστη και αγαπη να εχεις.Κι ένα μυστικό που αναφέρει ο Σκοτ Πεκ:"Η μόνη αληθινή ασφάλεια στη ζωή βρίσκεται στο να γλεντάς της ζωής την ανασφάλεια".

Αλέξης Αλεξάνδρου 18/7/19

ΟΥΡΑΝΙΑ ΛΟΥΚΟΥΜΙΑ

 

Κατηφορίσαμε από τις Καρυές προς την Παναγουδα.Μια διαδρομή που χιλιαδες ψυχές ακολούθησαν θέλοντας να ξαποστάσουν,να πάρουν δύναμη και κουράγιο στα προβλήματα,στις  δυσκολίες,τις άρρωστιες και τ'αδιέξοδα τους.Μέσα από το σκιερό δασάκι,ακολουθησαμε το μονοπατι και σε 30 λεπτά φάνηκε μπροστά μας το κελί που βλέπαμε στα βιβλία και στις φωτογραφίες.Τα κούτσουρα στην αυλή,ήταν ακόμα εκεί.Το υπαίθριο αρχονταρίκι που ο άγιος άλλαζε λογισμούς και μετέστρεφε ψυχές προς τον Θεό.

Μπήκαμε σιωπηλοί μέσα και προσκυνήσαμε στο λιτό εκκλησάκι όπου αμέτρητα βράδια ακουμπούσε προσευχόμενος τον πόνο και τα βάσανα του σύμπαντος κόσμου.Ξαφνικά ένα κύμα εσωτερικό με σήκωσε.Σαν γλυκιά φωτιά που θερμαίνει,σαν δροσερό αεράκι που φυσάει στην καρδιά.Κάτι μοναδικό που δεν περιγραφεται με λόγια.Τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα κι έσκυψα κάτω με τρόπο για να τα κρύψω.Δεν ήταν μόνο συγκίνηση,ήταν παρουσία.Ο Άγιος το ένιωθες ήταν εκεί μαζί μας δίπλα μας.

Αφού προσκύνησαν και οι άλλοι πηραμε το δρόμο της επιστροφής.Μόλις απομακρυνθηκαμε από το κελί ένας από τη μικρή μας παρέα,ήρθε δίπλα μου:

-Φιλε μου να σου εξολογηθώ κάτι;Τόσα προσκυνήματα κάναμε, τόσα άγία λείψανα,μα έτσι όπως ένιωσα εδώ δεν ξανάζησα.Γύρισα και τον κοίταξα.Τα μάτια του,όπως και τα δικά μου, ήταν υγρά.

-Δόξα τω Θεώ, ψέλλισα.Δόξα τω Θεώ...

Ο ασκητής της Παναγούδας,ο ασυρματιστής του Θεού,ο Άγιος Παΐσιος μας είχε κεράσει από εκείνα τα μοναδικά ουράνια λουκούμια του.

Αλέξης Αλεξάνδρου 12/7/20

*Φωτογραφία το κελί της Παναγούδας,2019, από προσωπική συλλογή

Ο ΑΣΥΡΜΑΤΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Άμα στύψεις χίλιους μοναχούς σήμερα στο Άγιον Όρος, έναν Γέρο Παΐσιο δε βγάζεις- Γέροντας Γαβριήλ Κουτλουμουσιανός

Ένα ντοκιμαντέρ για τον μεγάλο Άγιο Παΐσιο

ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΑΠΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΟΝΑΞΙΑ

Στεναχωριοῦνται εὔκολα οἱ ἄνθρωποι, ἀποθαρρύνονται, ἀπογοητεύονται, θλίβονται καί μελαγχολοῦν, γιατί ἡ πίστη τους δέν εἶναι θερμή, ἡ ἐμπιστοσύνη τους στό Θεό εἶναι χαλαρή κι ἡ ἐλπίδα τους ἀπομακρυσμένη.

Ὁ πιστός ἔχει πληροφορία βεβαιότητος, ἐνισχύσεως, ἐμπιστοσύνης καί ἐλπίδος. Δέν σημαίνει ὅτι δέν ἔχει προβλήματα, ἀλλά τά προβλήματα τά ἀντιμετωπίζει ἐλπιδοφόρα. Ἡ ἐλπίδα στόν Παντοδύναμο καί πανταχοῦ παρόντα Θεό χαρίζει στόν πιστό εἰρήνη, γαλήνη, ἠρεμία, παρηγορία, ἔλεος.

Μοναχοῦ Μωυσέως Ἁγιορείτου