ΧΑΡΜΟΛΥΠΗ

Σκέφτομαι πως ο Θεός θα συγχωρήσει τα πάντα εκτός από την έλλειψη χαράς. Το ότι ξεχνάμε πώς ο Θεός δημιούργησε και έσωσε τον κόσμο. Η χαρά δεν είναι ένα από τα "συστατικά" του Χριστιανισμού, είναι όμως ο τόνος του Χριστιανισμού που διαπερνά τα πάντα - πίστη και όραμα. Όπου δεν υπάρχει χαρά, ο Χριστιανισμός γίνεται φόβος και συνεπώς βασανιστήριο. Γνωρίζουμε σχετικά με την κατάσταση πτώσεως όπου βρίσκεται ο κόσμος μας, μόνο επειδή γνωρίζουμε την υπέροχη δημιουργία του και τη σωτηρία του από τον Χριστό. Η γνώση του πεπτωκότος κόσμου δεν μπορεί να σκοτώνει τη χαρά, η οποία πάντοτε εκρέει σ' αυτόν τον κόσμο, συνεχώς ως μία "χαρμολύπη".

 

Από το «Ημερολόγιο» του π.Αλέξανδρου Σμέμαν

ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ

Μια ακόμα υπέροχη ομιλία από τον πατέρα Ευάγγελο Παπανικολάου.

Για την Παναγία μας, την πίστη και την πατρίδα....

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

 Δύο κυρίες από τα Καλάβρυτα είχαν μεγάλη ευλάβεια στον Παππούλη και τον επισκέπτονταν συχνά. Εστεναχωρούντο, γιατί είχαν ένα αδελφό κομμουνιστή, που αν και τελείως αμόρφωτος, είχε χάρισμα λόγου και εύκολα έπειθε τους ανθρώπους. Αυτός λοιπόν, με τα λόγια του είχε ξεσηκώσει επτά χωριά και τα είχε μεταστρέψει στον Κομμουνισμό. Τις δε αδελφές του που πήγαιναν στον Γέροντα τις κορόιδευε συνέχεια. Κάποια φορά μετά από πολλά παρακάλια, οι αδελφές του κατάφεραν να τον πάρουν μαζί τους στο Μήλεσι. Μόλις μπήκαν μέσα στο κελλάκι, λέει στον Γέροντα:

– Ρε, παπά, πες μου κι εμένα από αυτές τις ιστοριούλες που λες και ξεσηκώνεις τις γυναίκες. Κι ο Γέροντας του λέει:

– Πάρε πρώτα την καρέκλα και κάθησε. Δεν μου λες; Εκείνο το κακό που έκανες στον γυιό του παπά τον 22χρονο, που στο γόνατό σου του έκοψες το κεφάλι με την κονσέρβα, το έχεις εξομολογηθεί;

Τα έχασε. Πετάει την καρέκλα, πέφτει μπρούμυτα κι αρχίζει να κλαίη με λυγμούς και αναφυλλητά. Λέει στον Παππούλη:

– Υπάρχει σωτηρία για μένα;

– Υπάρχει, πώς δεν υπάρχει! Αλλά θα κάνης ένα επιτίμιο. Θα πας σε αυτά τα χωριά που τα έρριξες στην αθεΐα και θα τους κηρύξης τον Χριστό! Να τα ξανακάνης να αγαπήσουν τον Χριστό και την πατρίδα! Κι όταν το κάνης αυτό, ο Χριστός μας θα σε συγχωρήση!

Πράγματι για πολύ καιρό γυρνούσε ένα-ένα τα σπίτια των χωριών αυτών κηρύττοντας τον Χριστό. Στις επόμενες εκλογές, σε εκείνα τα μέρη δεν βρέθηκε ούτε μία ψήφος υπέρ του κομμουνισμού!

Από το βιβλίο: «Ο Όσιος Πορφύριος (Μαρτυρίες – Διηγήσεις – Νουθεσίες)». Α’. Μαρτυρίες.

ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ; Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΧΕΣΗ

                    

Πολλοί άνθρωποι, ανάμεσα τους -πριν λίγα χρόνια, το ομολογώ κι εγώ - αποφεύγουν κι απορρίπτουν την Εκκλησία και κατά συνέπεια και τον Χριστό, επικαλούμενοι την ψευτιά και την υποκρισία κάποιων ρασοφόρων ή και απλών "χριστιανών".Κι έτσι αναπαύονται σε μια πίστη δική τους εκ του μακρόθεν.

-Σημασία έχει τι νιώθεις μέσα σου,δεν χρειάζεται η Εκκλησία,ο Χριστός είναι παντού, λένε, και πολλά άλλα ώστε να δικαιολογούν την αποχή τους από την πηγή της ζωής.

Κι όμως αυτό είναι το πιο μεγάλο ψέμα, η μεγαλύτερη πλάνη. Ο Χριστός είναι η κεφαλή της Εκκλησίας,δεν υπάρχει ο Χριστός ξέχωρα από αυτήν. Τον Χριστό θα τον γνωρίσουμε μέσα από την καθημερινή προσευχή, τα μυστήρια της Εκκλησίας, την εξομολόγηση, τη Θεία Λειτουργία. Θα ενωθούμε μαζί Του με τη Θεία Κοινωνία.

Νομίζω πως το σημαντικότερο βήμα αφού μετανοήσουμε και πάρουμε την απόφαση να ζήσουμε εν Χριστώ είναι να αναζητήσουμε και να βρούμε ένα καλό πνευματικό, έναν ιερέα, έναν άνθρωπο του Θεού και να εξομολογηθούμε. Εκείνος είναι που θα μας καθοδηγήσει,θα είναι ο οδηγός μας, ο δάσκαλος της ψυχής που θα μας οδηγήσει στον Χριστό.Και μετά σιγά σιγά όλα θ'αρχίσουν ν'αλλάζουν, με πρώτο τον εαυτό μας. Αγαπώντας το Θεό και πολεμώντας τα πάθη, την αμαρτία, το κακό θα έρθει στην καρδιά το φως.

Η ψευτιά και η υποκρισία δεν θα πάψουν να υπάρχουν ως εκ θαύματος γύρω μας, ακόμα και μέσα στους κύκλους της Εκκλησίας. Αυτό όμως που θ'αλλαξει θα είναι η ματιά μας, ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα. Θα αλλάξει το τι επιλέγουμε να δούμε και που να εστιάσουμε. Με τον καιρό το μόνο που θα μας ενδιαφέρει θα είναι το δικό μας σκοτάδι, τα δικά μας πάθη και λάθη. Έγνοια μας θα είναι πως θα τα εκριζώσουμε από την ύπαρξη μας, για να βρει χώρο, τόπο και τρόπο να έρθει να κατοικήσει μέσα μας το Άγιο Πνεύμα.

Εκείνο που θα έχει σημασία τότε, θα είναι πως θ'αποκτήσουμε βίωμα και προσωπική σχέση με το Θεό και του ουρανού να νιώσουμε τη γεύση.Μόνο τότε ίσως καταλάβουμε πόσο μακριά από την αλήθεια και τη ζωή ήμασταν κάποτε...

 

                                                                Αλέξης Αλεξάνδρου 8/10/20

ΔΕΥΤΕΡΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ

Κάποιες στιγμές στη ζωή μας συμβαίνουν γεγονότα και περιστατικά που κανονικά θα έπρεπε να μας συγκλονίζουν, να λειτουργούν σαν καμπανάκια αφύπνισης κι απόφασης μετάνοιας και αλλαγής.

Τύχη δεν υπάρχει. Τύχη υπάρχει μόνο γι' αυτούς που δεν πιστεύουν στο Θεό. Το να βγεις ζωντανός δυο και τρεις φορές από την εντατική, όταν οι γιατροί σε έχουν τελειωμένο δεν είναι τύχη.  Το να παλεύεις σκληρά με τον καρκίνο και να τον νικάς δεν είναι τύχη. Το να πέφτεις στο κενό από την πολυκατοικία χωρίς σχεδόν μια γρατζουνιά δεν είναι τύχη. Όλα αυτά είναι μια δεύτερη ευκαιρία που μας χαρίζει ο Θεός ώστε να δούμε την ζωή αλλιώς. Είναι ένα φιλάνθρωπο θαύμα που θα φέρει τη γιατρειά στης ψυχής μας το τραύμα. Φτάνει να μετανοήσουμε, φτάνει το δώρο της ζωής σωστά να εκτιμήσουμε. 

Είναι μεγάλης σημασίας να έχουμε τα αισθητήρια της καρδιάς μας ενεργά, να λαμβάνουμε τα μηνύματα τ'ουρανού, να είμαστε ξύπνιοι, ζωντανοί κι επιτέλους αποφασισμένοι ν'ακολουθήσουμε το δρόμο στον οποίο μας καλεί ο Κύριος. Αυτόν τον ευλογημένο δρόμο της συνάντησης μαζί Του, που βγάζει στο ξέφωτο, τη χαρά, την ειρήνη, την αγάπη, τη μακαριότητα, την αιωνιότητα...

                                                        Αλέξης Αλεξάνδρου 5/10/20

ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΑΚΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ…

Μη μισείτε εκείνους που σας αποδιώχνουν, που σας λοιδορούν, που σας βρίζουν, που σας συκοφαντούν. Μη μισείτε τους αθεϊστές, τους δασκάλους του κακού, τους υλιστές, ακόμα και τους μοχθηρούς απ' αυτούς όχι μονάχα τους αγαθούς, γιατί υπάρχουν ανάμεσά τους πολλοί αγαθοί ... Να τους μνημονεύετε, στις προσευχές σας και να λέτε: Σώσον, Kύριε, εκείνους που δεν έχουν κανέναν να πρoσευχηθεί για χάρη τους, σώσον κι εκείνους που δεν θέλουν να σου απευθύνουν προσευχές. Και να προσθέτετε αμέσως: Δε σε παρακαλώ, Θεέ μου, από περηφάνεια γιατί κι εγώ ουτιδανός είμαι, πολύ περισσότερο όλων των άλλων ... Αγαπάτε τον κοσμάκη του Θεού…

 

                    Από το βιβλίο Αδερφοί Καραμάζωφ του Φίοντορ Ντοστογιέφσκι

ΠΑΝΩ ΑΠ'ΟΛΑ ΥΓΕΙΑ;

                                 

Πάνω απ' όλα υγεία.Το σύνθημα,το ιδανικό και η επικρατέστερη ευχή στην εποχή μας.Πάνω απ'όλα υγεία και στο βωμό της, ακρωτηριάζουμε την ελευθερία.Πάνω απ'όλα υγεία και σκοτώνουμε βασανιστικά την παιδεία.Πάνω απ'όλα υγεία και τρέμουμε μην αρρωστήσουμε από τη Θεία Κοινωνία.Δυστυχώς αυτοί είμαστε.Αλήθεια πώς καραντήσαμε έτσι λοχία...;

Κυρίαρχος στη ψυχή ο φόβος και της τηλεόρασης ο τρόμος.Το χαμόγελο πάγωσε,το πρόσωπο πίσω από ένα κομμάτι ύφασμα κρύφτηκε,η προσωπική κρίση εκμηδενίστηκε,η απιστία εκ των πραγμάτων αποκαλύφθηκε.Πουθενά Χριστός,ελπίδα,θάρρος, πίστη, χαρά,φως.

Φώτισε μας Κύριε γιατί το σκοτάδι πια πυκνώνει.Μη χάσουμε την πυξίδα, μη χαθούμε σε δρόμους που δεν ξημερωνει ποτέ η Ανάσταση.

                                                                        Αλέξης Αλεξάνδρου 1/10/20